Jarmað, hneggjað, baulað ...

Stundum þarf ekki stóra rannsókn til að afhjúpa áhugaverðan veruleika. Í síðasta blaði var sögð frétt af nýrri könnun sem gerð var fyrir Icelandic Lamb sem bendir til þess að margir Íslendingar telji lambalærið mun dýrara en það er í raun. Reyndar töldu fjórir af hverjum fimm sem tóku afstöðu að lambalæri væri dýrara en ýsuflak, þótt verðmunurinn sé oft lítill og í sumum tilvikum sé ýsan jafnvel dýrari.

Að baki býr einhver skortur á upplýsingum. En í niðurstöðunum felst líka tækifæri.

Íslenskt lambakjöt nýtur trausts sem fáar matvörur geta státað af. Þegar fólk var spurt hvaða kjöttegund passaði best við lýsinguna „hrein náttúruafurð“ nefndu yfir sjö af hverjum tíu lambakjöt. Það segir sína sögu. Í huga neytenda tengist lambakjötið hreinni náttúru, frjálsri beit, íslenskri sveit og uppruna sem auðvelt er að rekja. Slík ímynd verður ekki til af sjálfu sér heldur byggist hún upp á áratugum eða jafnvel öldum.

Á sama tíma virðist margt fólk hafa þá tilfinningu að lambakjöt sé munaðarvara sem aðeins eigi að bera á borð við hátíðleg tækifæri. Það er skiljanlegt. Um árabil hefur umræða um verð á lambakjöti oft verið háværari en umræða um raunverulegt verðgildi þess, næringargildi og fjölbreytt notagildi.

Þarna liggur tækifærið. 

Ef neytendur meta lambakjöt jafnmikils og könnunin gefur til kynna, en ofmeta jafnframt verðið, þá er ekki fyrst og fremst þörf á því að breyta vörunni. Heldur þarf að hjálpa fólki að sjá hana í nýju ljósi. Það má gera með einfaldri og skýrri upplýsingagjöf um verð, með uppskriftum sem henta venjulegum virkum dögum og með því að minna á að lambakjöt er ekki aðeins sunnudagsmatur heldur fjölbreytt hráefni sem á fullt erindi á matborðið allt árið.

Íslenskur landbúnaður býr yfir mörgum styrkleikum, en fáar afurðir hafa jafnsterka stöðu í hugum landsmanna og lambakjötið. Þar fer saman góð ímynd, heilnæmi og mikil gæði. Þegar slíkur grunnur er fyrir hendi er eðlilegt að spyrja hvort enn séu vannýtt sóknarfæri á innanlandsmarkaði.

Niðurstöður könnunarinnar benda til þess að svarið sé já.

Kannski er verkefnið fram undan ekki að sannfæra fólk um gæði íslensks lambakjöts. Flestir virðast þegar vera sannfærðir um þau. Verkefnið gæti frekar verið að brúa bilið milli ímyndar og veruleika, milli þess verðs sem fólk heldur að það greiði og þess sem það greiðir í raun.

Takist það gæti lambalærið átt eftir að rata oftar í innkaupakörfur landsmanna. Og það væri til hagsbóta bæði fyrir neytendur og þá bændur sem framleiða þessa frábæru matvöru.