Nýtt kaffihús á Kópaskeri

Hjónin Hildur Óladóttir og Barry Laker reka ferðaþjónustu á Kópaskeri. Í nokkur ár hefur Hildur verið með Gistiheimilið Mela og heita potta í fjöruborðinu neðan við húsið, en eftir að Barry kom inn í reksturinn fyrir rúmu ári ákváðu þau að setja á fót Kaffi Aðalstein, sem er kaffihús í 20 feta gámi.

„Ég keypti húsið sem gistiheimilið er í árið 2016 og byrjaði að endurnýja það árið 2017 með fyrrverandi sambýlismanni mínum,“ segir Hildur Óladóttir í samtali. „Fyrsta starfsemin sem fór af stað voru heitu pottarnir og 2018 fór ég að bjóða ferðamönnum upp á gistingu á neðstu hæðinni á meðan ég var að klára hæðirnar tvær fyrir ofan. Þegar allt húsið var klárt nýtti ég það sem ferðamannagistingu á sumrin á meðan ég bjó í öðru húsi á Kópaskeri.“

Melrakkasléttan týndur demantur

„Núna ætlum við í fyrsta sinn að vera með starfsemi í húsinu allt árið og búum við Barry á neðstu hæðinni,“ segir Hildur. „Húsið er þrjár hæðir og var áður einbýli þegar ég var að alast upp hérna á Kópaskeri. Á miðhæðinni er núna alrými og á efstu hæðinni erum við með fjögur herbergi sem geta rúmað samtals sjö fullorðna gesti og tvö börn.

Reksturinn á gistiheimilinu gengur ágætlega hjá okkur og það er almennt mikið að gera í júní, júlí og ágúst, en ég hefði viljað sjá meiri aðsókn utan þess tíma. Ég held að Melrakkasléttan sé týndur demantur, en fólk sem fer að skoða Ásbyrgi og áfangastaðina þar í kring þarf að gera sér sérstaka ferð hingað út eftir. Við erum enn þá að fá fullt af Íslendingum sem segjast aldrei hafa komið hingað, sem mér finnst auðvitað ótrúlegt.“

Kaffihúsið rúmar sjö gesti

„Þegar ég var ein í þessu fannst mér of mikið umstang að bjóða gestum upp á morgunmat,“ segir Hildur. „Þegar Barry sagðist vilja búa hérna með mér, en hann er frá Bretlandi, þá ákváðum við að taka þetta alla leið og opnuðum kaffihúsið hérna við hliðina.

Kaffihúsið er 20 feta gámur og var fyrst hugsað sem morgunverðarstofa fyrir þá gesti sem það vilja. Efniviðurinn í innréttingunum er mikið til gamalt timbur og svo safna ég gömlum gluggum og hurðum sem ég hef líka notað. Þegar við vorum að byggja þetta upp í vetur ákváðum við að fara alla leið og vera með kaffisölu líka sem hófst 17. júní. Að auki við að bjóða upp á morgunmat þá stelst ég einstöku sinnum til að elda kvöldmat fyrir gesti, því að á Kópaskeri er enginn veitingastaður opinn á kvöldin og þyrfti fólkið því að fara í Skúlagarð eða á Raufarhöfn.

Kaffi Aðalsteinn hefur fengið frábærar viðtökur og við stoppum ekki allan daginn. Það komast ekki nema sjö manns inn í þetta kaffihús, en á góðum dögum, þegar það er ekki svona mikið rok, getum við opnað gáminn og þá getur fólk líka setið á stéttinni. Við erum með pressukaffi sem fólk er mjög ánægt með og fólk fær eins mikið kaffi og það vill. Ef þú pantar vöfflur, þá máttu borða vöfflur þangað til að þú ert búinn að borða á þig gat. Eins erum við með heimabakað bakkelsi,“ segir Hildur.

Pottar rétt við fjöruna

„Á Kópaskeri er nóg af heitu vatni sem kemur úr borholu í Öxarfirðinum,“ heldur Hildur áfram. „Mér finnst að við eigum að nýta okkur þetta vatn og var hugsunin með heitu pottunum að gera einhverja afþreyingu í bænum. Hérna í nágrenninu er engin útilaug, en á Þórshöfn og Raufarhöfn eru innilaugar og svo er sundlaugin hjá grunnskólanum í Lundi ónothæf sem stendur.

Þetta eru tveir plastpottar sem taka samtals sextán manns. Við settum upp sturtuaðstöðu og gerðum skjólveggi úr gamla þakjárninu. Aðalmálið er hins vegar að fólk getur farið í sjóinn, en hérna fyrir neðan er sandfjara. Þeir sem nýta sér þessa aðstöðu eru aðallega gestir, en mjög margir heimamenn eru sjálfir með heita potta.“