Hávaði á hestasýningum á við loftpressuhljóð
Vaxandi hávaða gætir á reiðhallasýningum og hestamótum og hafa dýraverndunarsamtök lýst miklum áhyggjum af því.
Þekkt er að á hestasýningum og einnig sýningum með gæludýr er oft mikill hávaði og skarkali og má velta fyrir sér áhrifum þess á þau dýr sem þar koma fram.
Í reglugerð um velferð hrossa frá 2014 segir að hljóðstyrkur skuli að jafnaði ekki fara yfir 90 desibel (dB) á hestasýningum. Það gildi jafnast á við hávaða á skemmtistað eða í loftpressu.
Á sýningum með gæludýr má hávaði að jafnaði ekki fara yfir 65 dB skv. reglugerð um velferð gæludýra frá 2016.
Þess má geta að hljóðstyrkur yfir 85 dB getur skemmt heyrn manna varanlega ef hljóðið heyrist nógu lengi.
Þenja bílflautur
Linda Karen Gunnarsdóttir, formaður Dýraverndarsambands Íslands (DÍS), var innt eftir sýn sambandsins á þessi mál, en forsvarsmenn þess hafa nýverið sent frá sér hvatningu til m.a. þeirra sem standa fyrir reiðhallasýningum að stilla hávaða í hóf, hvort sem er af tónlist eða frá áhorfendum.
„Sú hefð hefur skapast á reiðhallasýningum og hestamótum að tónlist er oft hátt stillt sem veldur hrossum streitu. Jafnvel hvetja þulir áhorfendur til að fagna á meðan hross eru í sýningu, eins og að klappa, hrópa eða þenja bílflautur. Bæði á landsmóti og á reiðhallasýningum hefur tónlistarfólk verið látið spila á meðan hross eru sýnd. Þetta eru alls ekki hestvænar aðstæður og verður að snúa frá þessari þróun,“ segir Linda Karen.
Hún segir lengi hafa fylgt reiðhallasýningum að tónlist sé hátt stillt en undanfarin ár virðist sem hávaði hafi verið að aukast. „Að tónlistarfólk sé látið spila á meðan hross eru sýnd, með tilheyrandi fagnaðarlátum áhorfenda, er nýtilkomið. Áhersla virðist einnig vera orðin á að áhorfendur taki sem mestan þátt, með því að fagna með klappi og hrópum, en slíkt getur valdið hrossum ótta. Mikilvægt er að þessari nálgun verði breytt,“ segir hún jafnframt.
Velferð hrossa í fyrirrúmi
Áhersla á sýningum með hross á ekki að fyrst og fremst að vera skemmtun gesta heldur einnig á velferð hrossanna sem koma fram. Hross hafa umtalsvert betri heyrn en manneskjur og eru auk þess flóttadýr, að sögn Lindu Karenar. Þau geti því upplifað mikla streitu í aðstæðum þar sem er hávaði.
„Þótt hrossin séu undirbúin fyrir þessar aðstæður og afberi þær, þá þýðir það ekki að þeim líði vel. Það er almenn vitneskja að dýrum líður yfirleitt illa í hávaða og nauðsynlegt að þeim sé hlíft við slíku eins og hægt er,“ segir hún enn fremur.
Mikilvægt sé að brugðist verði við þessari þróun innan hestaíþróttarinnar og að það verði samhent átak hestaunnenda að velferð hrossa sé höfð í fyrirrúmi á sýningum og mótum. „Að tónlist sé stillt í hóf, og að áhorfendur fagni ekki á meðan hross eru sýnd, yrði til mikilla bóta. Þulir gætu einnig kynnt áður en hrossin koma inn. Taka þarf tillit til eðlis hrossa á sýningum og koma í veg fyrir óþarfa álag eins og unnt er,“ segir Linda Karen.
