Haustið 1990 gerðu tveir grænlenskir hreindýraveiðimenn merkilega uppgötvun á afskekktum stað innarlega í svonefndum Lýsufirði (gr. Ameralik) vestan til á SuðurGrænlandi. Þeir tóku eftir hleðslum og öðrum mannvistarleifum sem gægðust út úr rofi við bakka jökulfallsins Naajat Kuuat þar sem áin hafði sópað jarðvegi frá.
Rúmlega þrjátíu bændur stunda búskap á Grænlandi. Flestir þeirra eru í sauðfjárrækt í suðvesturhluta Grænlands á sömu slóðum og norrænir menn bjuggu áður. Mikil tengsl eru við Ísland, en sauðfjárkynin eru nánast þau sömu og hafa fjölmargir grænlenskir búfræðinemar sótt bóklegt eða verklegt nám hérlendis.
Fyrirsögn á grein í Morgunblaðinu 17. ágúst og orð í fleiri fjölmiðlum, í þá veru að rýrnun Grænlandsjökuls sé óafturkræf, benda til misskilnings. Túlka mætti ýmis þau orð undanfarið í þá veru að jökullinn sé á hraðleið til algjörrar eyðingar, jafnvel þótt tækist að snúa við hlýnun jarðar af mannavöldum. Vissulega getur jökullinn horfið en þá yrði ...
Mótorbáturinn Gotta VE 108 fór til Grænlands árið 1929 með ellefu manna áhöfn. Tilgangurinn var að fanga sauðnaut, sem ætlað var að yrðu vísir að nýrri búgrein á Íslandi.
Á Suður-Grænlandi hafa ferðaþjónustubændur tekið fyrstu skrefin í að koma upp gæðakerfi fyrir gistingu, markvissri uppbyggingu og markaðssetningu til framtíðar.
Haustið 2015 var liðin öld frá því að fé af Norðurlandi var flutt til Grænlands. Með innflutningi þessa íslenska stofns, og hrúta tvisvar síðar, urðu þáttaskil í grænlenskri sauðfjárrækt.
