Vinsamlegast athugið að þetta efni er eldra en 11 ára.
Stöndum í lappirnar
Skoðun 5. janúar 2015

Stöndum í lappirnar

Höfundur: Hörður Kristjánsson

Þegar Íslendingar hætta að þora að vera Íslendingar vegna ótta við að verða að skotspæni skoðanakúgara háværra hags­munahópa er illa komið fyrir þessari þjóð.

Þá gildir einu hvort verið er að tala um tungumál, trúarbrögð, innleiðingu reglugerða eða umræðu um atvinnugreinar á borð við landbúnað eða sjávarútveg. Ef menn þora ekki að standa á rétti sínum og verja sína tilvist og menningararfleifð, þá geta menn allt eins pakkað saman.

Vanmáttur gagnvart öllu sem útlenskt er, hefur verið lenska hér sem virðist vera að færast í vöxt ef eitthvað er. Við kolföllum fyrir tilskipunum og tökum umyrðalaust upp alls konar dynti erlendra skriffinna þótt við þurfum þess alls ekki. Svo fáum við jafnvel svokallaða innlenda sérfræðinga til að bæta um betur og krydda erlendar tilskipanir enn frekar. Ágætt dæmi um slíkt er íblöndun etanóls og baneitraðs og tærandi metanóls í eldsneyti sem er beinlínis runnið undan rifjum hagsmunaaðila í slíkri framleiðslu. Allt kokgleypa íslensk stjórnvöld  eins og þeim sé borgað fyrir það.

Annað ágætt dæmi sem komið hefur til tals hér á landi er reglugerðarsmíð Evrópu­sambandsins um að takmarka afl í ryksugum til að spara raforku úti í orkusveltri Evrópu. Enginn nefnir að með aflminni ryksugum þurfi kannski að hafa ryksugurnar í gangi mun lengur til að ná sama árangri og sóa þar með mikilli orku. Það virðist engu máli skipta, bara ef umbúðirnar utan um reglugerðarruglið koma frá útlöndum. Sparperufárið er enn eitt dæmið þar sem venjulegum glóperum er skipt út fyrir rándýrar „sparperur“ sem innihalda auk þess kvikasilfur sem veldur náttúrunni skaða. 

Ótal önnur dæmi má tína til, en erum við virkilega svo aum og sljó í þessu landi að við getum ekki hugsað sjálfstæða hugsun og látum umyrðalaust  matreiða okkur á hverju sem er? Erlendir skriffinnar eru ekkert heilagri en íslenskir skriffinnar og það er algjör óþarfi að gera þá að leiðtogum lífs vors.

Þar sem þetta er síðasta blað ársins 2014 vil ég nota tækifærið og þakka öllum velunnurum og lesendum Bændablaðsins fyrir frábær samskipti á árinu sem er að líða. Með von um að þið getið öll notið friðar og átt gleðileg jól, óska ég ykkur farsældar á komandi ári.

Matarkvíði
Skoðun 13. mars 2026

Matarkvíði

Fyrir þau okkar sem starfa í landbúnaði hafa síðustu ár einkennst af umræðu um f...

Nautgriparæktin á að vera leiðandi – ekki í vörn
Skoðun 12. mars 2026

Nautgriparæktin á að vera leiðandi – ekki í vörn

Nautgriparækt er ein af burðarstoðum íslensks landbúnaðar. Hún tryggir landsmönn...

Persónuleg leið inn í nýja tegund náms
Skoðun 11. mars 2026

Persónuleg leið inn í nýja tegund náms

Ég ólst upp við það að læra af verkum annarra – hvort sem það var í skólanum, í ...

Farsæl kynslóðaskipti þýðingarmikil fyrir íslenskan landbúnað
Skoðun 11. mars 2026

Farsæl kynslóðaskipti þýðingarmikil fyrir íslenskan landbúnað

Fátt er í mínum huga mikilvægara fyrir íslenskan landbúnað en nýsköpun, nýliðun ...

Þróun á kostnaði við (hreindýra/refa) veiðar
Skoðun 11. mars 2026

Þróun á kostnaði við (hreindýra/refa) veiðar

Það er allrar athygli vert að skoða tvo málaflokka veiða sem ríkið, eða stofnani...

AMOC og auðgandi landbúnaður
Skoðun 9. mars 2026

AMOC og auðgandi landbúnaður

Í síðasta tölublaði Bændablaðsins (bls. 20–21) var birt vönduð fréttaskýring um ...

Hvers virði eru loforð ríkisins?
Skoðun 9. mars 2026

Hvers virði eru loforð ríkisins?

Hvað eru samþykktar samgönguáætlanir mikils virði ef þær standast aðeins þar til...

Náttúrulegir óvinir meindýra – Hetjur skógarins?
Skoðun 3. október 2025

Náttúrulegir óvinir meindýra – Hetjur skógarins?

Náttúrulegir óvinir meindýra eru hópur lífvera sem eiga það sameiginlegt að næra...