Í október fékk ég einstakt tækifæri til að taka þátt í viðburði á vegum Matvæla- og landbúnaðarstofnunar Sameinuðu þjóðanna (FAO) í Róm, þar sem hundrað konur víðs vegar að úr heiminum voru heiðraðar fyrir fjölbreytt framlag sitt til landbúnaðar og byggðaþróunar.
Nýverið greip ég nýútkomna bók eftir bandaríska höfundinn Annie Jacobsen, en sú bók heitir „Sýklahernaður – sviðsmynd“. Ástæðan fyrir áhuganum á þessu annars leiða viðfangsefni var frétt um það að rannsakandi við rússneska stofnun sem fæst við varnir gegn smitsjúkdómum dó úr „óþekktri lungnabólgu“, sem að sögn var að völdum bakteríunnar Yersinia pe...
Það getur verið erfitt að taka umræðuna um fæðuöryggi alvarlega þegar hillur matvöruverslana svigna undan hvers konar góðgæti. Hvaða læti eru þetta, hér verður enginn svangur í bráð. En raunveruleikinn er sá að maturinn birtist ekki tilbúinn til neyslu um leið og hillan tæmist.
Ég hef oft velt því fyrir mér hvers vegna það þykir eðlilegt að auknar álögur leggist þyngst á þá sem búa lengst frá þjónustunni. Ég bý vestur í bæ og telst eflaust borgarbúi samkvæmt öllum hefðbundnum skilgreiningum. Samt byggist stór hluti þeirra lífsgæða sem ég nýt á því sem verður til utan höfuðborgarsvæðisins. Ég kaupi íslenskan mat, ferðast u...
Niðurstaða þjóðaratkvæðagreiðslunnar liggur nú fyrir og meirihluti kjósenda vill ekki að Ísland hefji að nýju aðildarviðræður við Evrópusambandið. Mjótt var á mununum og því er mikilvægt að sýna ólíkum sjónarmiðum virðingu, virða niðurstöðuna, leggja deiluna til hliðar og beina kröftunum að þeim sameiginlegu verkefnunum sem bíða okkar hér heima.
Undanfarnar vikur hafa eðlilega snúist um Evrópusambandið og mögulegar aðildarviðræður. Það sem hefur vakið mesta athygli mína er þó ekki ágreiningurinn um aðild eða ekki aðild. Það er hvernig umræðan fer fram.
Um þessar mundir virðist varla hægt að koma á tjaldvæði, sundstað, fjölskylduboð, fund eða kaffistofu án þess að umræðan berist að ESB. Fólk er að reyna að átta sig á hvað möguleg endurvakning aðildarumsóknar Íslands að ESB myndi þýða. Hverjir eru kostirnir? Hverjir eru gallarnir? Og hvað myndi þetta kosta?
Eins og kunnugt er hefur ríkisstjórnin ákveðið að spyrja þjóðina hvort hún vilji kanna aðild að ESB. Þá er eðlilegt að spyrja, af hverju?
Það er með ólíkindum hvernig ákveðinn hópur „dýraverndunarsinna“ hagar sér í opinberri umræðu hér á landi. Þeir klæða sig gjarnan í kufl siðferðispredikarans og setja á altarið sín eigin sjónarmið sem þá einu réttlætanlegu leið til að tryggja velferð dýra. En þegar grannt er skoðað kemur oft í ljós ákveðin mótsögn – jafnvel hræsni – í nálgun þeirra...
