Græðgin er óseðjandi púki
Veðrið var gott og sumarið enn ekki búið. Sviðið er sumarbridds í Síðumúlanum. Matthías Imsland, framkvæmdastjóri Bridgesambands Íslands, sest við hlið ungs briddsspilara, Heimis Árna Erlendssonar, sem nýtur góðs af því að vera í þjálfun hjá stórstjörnunni Hemma Friðriks. Á móti Matthíasi sest svo lítillræðið sem skrifar þennan pistil.
Við Matti erum ákveðnir í að skora. Höfðum rætt að reyna að skora alveg ógurlega. Matthías vekur á tígli. Ungi briddsarinn honum á vinstri hönd doblar í stað þess að melda einn spaða eða reyna að koma tveggja lita hendi til skila. Það er óvænt en stórkostleg ákvörðun. Ég passa. Hermann stekkur í 3 grönd.
Matthías doblar og loft verður æði sprennuþrungið. Matthías telur ólíklegt að sagnhafi skrapi saman níu slögum með tígli út og það er alveg rétt hjá honum. Fátt sem bendir til að AV eigi flóttaleið.
En unga leynivopnið, hann Heimir Árni, hefur ekki sagt sitt síðasta orð. Nú er rétti tíminn til að kynna spaðann til sögunnar. Hann meldar því spaða. Lítilræðið í suður man að ákveðið hafði verið að skora og græðgisdoblar nú með ekkert. Hermann hefur séð það svartara og hendir bláa miðanum á borðið með leikrænum tilþrifum. 4 spaðar redoblaðir, takk fyrir.
Auðvitað kemur út tígull. En sagnhafi er sjónarmun á undan vörninni að særa fram tvo efstu í trompi og missa ekki vald á spilinu. Fimm slagir á lauf koma sér vel! Ófrýnilegasta tala kvöldsins er skrifuð í dálk AV – gulltoppur í alheiminum.
Græðgin er óseðjandi púki, hugsa ég, og læt lítið fyrir mér fara um stund.
Uns ég átta mig á því að besta leiðin til að komast yfir áfall er að skrifa sig frá því þangað til brosviprurnar láta aftur á sér kræla. Enda er bridds skemmtilegasta spil í heimi!
Umsjón: Björn Þorláksson
bjornthorlaksson[hjá]gmail.com
