Kókoskúlur

Þann 30. apríl árið 1933 sást hin fyrsta kókoskúluauglýsing skjóta upp kollinum í blöðum Íslendinga.

Var það auglýsing frá Brjóstsykurs og sætindaverksmiðju / efnagerð – Umboðsverslun og Heildsölu Magnúsar Th. S. Blöndalh, sem staðsett var í Vonarstræti 4b. Þar var kókoskúlan talin upp ásamt fleira söluvænu hnossgæti.

Þarna hefur verið um að ræða kókoskúlur gerðar úr kakó, sykri og kókosmjölsblöndu, sætar litlar kúlur sem bráðnuðu í munni eins og nokkrir eldri borgarar rifjuðu upp á dögunum.

Farið yfir söguna

Gegnum tíðina hafa svo hinar ýmsu uppskriftir að kókoskúlum fundist í helstu uppskriftaritum. Fyrst um sinn, eða í kjölfar stríðsáranna síðari, voru þær heldur fábrotnar, og hljóðuðu á þá leið að hræra mætti saman 250 g af kókosmjöli, 75 g af smjöri, svo 25 g kakói, 175 g flórsykri og 2 dl af rjóma ( sem mátti reyndar sleppa).

Aðferðinni var lýst í tímaritinu Melkorku, (sem sérstaklega var ætlað konum), þann 1. nóvember árið 1957: „Kakó og flórsykur siklað saman, allt blandað og hitað upp yfir vægum hita, þangað til deigið loðir saman.
Látið það kólna og búið til kúlur, dýfið þeim í kókosmjöl. Geymið á köldum stað í þéttri dós.“

Um tuttugu árum síðar var uppskriftin orðin heldur dýrari, en í Dagblaðinu þann 11.12 1976 birtist eftirfarandi: „3 stórar matskeiðar smjör, 125 g flórsykur, 125 g kókó, 3 matskeiðar rjómi og lítið glas af koníaki. Öllu er hrært vel saman og búnar til kúlur, sem velt er upp úr kókosmjöli og látnar standa á köldum stað. Bezt að geyma kúlurnar í luktri dós í ísskápnum.“

Í kringum árið 1980 fór svo haframjöls að gæta í uppskriftunum og þótti slíkt jafnan smart í matreiðslutímum hinna helstu grunnskóla. Útkoman á þeim vígvelli var oft upp og ofan en nú gæti einhver farið að spyrja sig hvers vegna verið er að rekja feril kókoskúlunnar.

Endurnýtanleg, sjálfbær og kolefnishlutjöfnuð

Jú – það er nefnilega svo merkilegt, að eins og alþjóð veit, er í tísku allt sem fellur undir þann staðal að vera endurnýtanlegt, sjálfbært, kolefnis-

jafnað og þar fram eftir götunum – og viti menn. Kókoskúla sú sem hefur fengist í bakaríum í áratugi fellur undir alla þessa flokka.

Þarna er um að ræða óskaplegt gómsæti, samansett úr því sem til fellur (sjálfbært/ endurnýtanlegt). Í stað þess að henda gömlum vínarbrauðsendum, formkökum eða því sem til fellur er því blandað saman, romm- og kakóbættu. Því næst eru mótaðar kúlur sem ekki þarf að baka (kolefnisjöfnun) og þeim velt upp úr kókos.

Eða eins og einn vinsælasti bakari landsins orðar það:
„Þetta er ansi einfalt, bara hræra saman gömlum kökum, marmelaði, kakó og rommi. Croissant-afgangar mega fara í þetta líka, en þá þarf að passa að hnoða það nógu lengi. Ég hef annars ekki gert þetta i mörg ár… Þetta er þó bakkelsi sem stendur alltaf fyrir sínu og alltaf jafn vinsælt, hvar á landinu sem er.“