Skógarplöntuframleiðendur vilja betri rekstrargrundvöll
Skógræktin efndi nýverið til upplýsingafundar með skógarplöntuframleiðendum þar sem farið var yfir ýmislegt sem þurft hefur að samræma í landshlutunum við nytjaskógrækt á lögbýlum eftir að stofnanir sameinuðust í Skógræktina. Skógarplöntuframleiðendur gagnrýna að útboð séu aðeins gerð til þriggja ára í senn. Þeir vilja lengri samninga og einfaldari útboð til að treysta rekstrargrundvöll sinn.
Fundurinn var haldinn í Gömlu-Gróðrarstöðinni á Akureyri og þar fór Sigríður Júlía Brynleifsdóttir, sviðsstjóri skógarauðlindasviðs Skógræktarinnar, yfir skipurit Skógræktarinnar. Í kjölfar sameiningar eldri stofnana í Skógræktina hefur þurft að samræma vinnuferla gömlu landshlutaverkefnanna fimm enda nauðsynlegt að sama þjónusta sé veitt skógarbændum um land allt. Skógræktin vill einnig hafa reglulegt og gott samtal við skógarplöntuframleiðendur, ekki síst um gæðamál og gæðaprófanir að því er fram kemur í frétt á vefsíðu Skógræktarinnar.
Áhyggjur af fækkun framleiðenda
Skógræktin er nú með samninga við fjóra skógarplöntuframeiðendur, Álm á Syðri-Reykjum og Kvista í Reykholti, bæði fyrirtækin eru í Biskupstungum, Barra í Fellum og Sólskógar á Akureyri. Niðurskurður á framlögum til skógræktar í landinu eftir hrun hefur orðið til þess að þær stöðvar sem enn eru með starfsemi hafa þurft að sækja á önnur mið í auknum mæli til að halda rekstri sínum gangandi. Á fundinum gafst framleiðendum tækifæri til að ræða um samstarfið við Skógræktina og koma á framfæri væntingum sínum og málefnum sem á þeim brenna. Fram komu áhyggjur af því hversu fáir framleiðendur væru orðnir í landinu.
Framleiðendur gagnrýna að samningar um útboð á skógarplöntum séu einungis auglýst til þriggja ára í senn. Þetta geri fyrirtækjunum erfitt fyrir að skipuleggja starf sitt til lengri tíma, sérstaklega ef ráðast þarf í fjárfestingar til að auka framleiðslu. Sömuleiðis sé óhagræði að því að framleiða margar ólíkar og mismunandi stórar einingar trjáplantna. Til að auka hagkvæmni ræktunarinnar sé nauðsynlegt að einfalda útboð og setja markið á færri og stærri framleiðslueiningar af hverri trjátegund. Sömuleiðis þurfi að haga útboðum með þeim hætti að framleiðendur geti sem best valið úr þeim það sem hentar aðstæðum þeirra hverju sinni. Sú samræming sem nú eigi sér stað innan Skógræktarinnar sé mjög til bóta en vert sé að samræma einnig atriði eins og plöntustærðir og plöntugerðir við aðra kaupendur trjáplantna svo sem skógræktarfélögin, Landgræðsluskóga og fleiri.
Tryggja þarf rekstraröryggið
Allir framleiðendurnir geta aukið framleiðslu sína nokkuð frá því sem nú er en mismikið þó. Ef stórauka á skógrækt í landinu eins og stjórnvöld hafa margsinnis ýjað að er nauðsynlegt að tryggja framleiðendum rekstraröryggi til nægilega langs tíma svo byggja megi upp í greininni og efla starfsemina. Framleiðendur eru brenndir af því bakslagi sem kom í skógrækt á Íslandi eftir efnahagshrunið 2008. Því er þörf á framtíðarstefnu í skógrækt og langtímaáætlun sem treysta megi á.
Skógrækt treystir byggð í dreifbýli um allt land og afleidd starfsemi af ýmsum toga styrkist um leið. Stöðvarnar sem framleiða skógarplöntur eru allar utan höfuðborgarsvæðisins og efld starfsemi þeirra styrkir því viðkomandi byggðir.
