Síberíulerkið illa farið eftir hvassviðri

Síberíulerki sem ­stendur á svæðinu milli Gömlu Gróðrarstöðvarinnar og Iðnaðarsafnsins á Akureyri er illa farið af völdum hvassviðris sem gekk yfir á dögunum.

 

Hallgrímur Indriðason, skipulagsfulltrúi og starfsmaður hjá Skógræktinni með aðsetur á Akureyri, segir trjákrónur lerkisins taka á sig mikinn vind, snjór hleðst gjarnan á krosslægar greinar og það orsakar tíð snjóbrot og vindfall stakstæðra trjáa.

 

Úr fræsafni Sigurðar búnaðarmálastjóra

 

Ræktunarfélag Norðurlands fékk árið 1903 til afnota 3 ha lands í Naustagildi til reksturs tilraunastöðvar í landbúnaði og skógrækt og tók við töluverðu magni af trjáplöntum sem áður voru fóstraðar í Trjáræktarstöð Akureyrar, nú Minjasafnsgarðinum.

 

„Meðal þess sem sáð var á fyrstu árum Trjáræktarstöðvarinnar var nokkurt magn Síberíulerkis. Fræið kom sennilegast með fræsafni Sigurðar Sigurðarsonar búnaðarmálastjóra, sem var safn úr ýmsum áttum og hann tók með heim frá Noregi árið 1899,“ segir Hallgrímur.

 

Síberíulerkið er upprunnið í Rússlandi austan Úralfjalla þar sem ríkir meginlandsloftslag. Vaxtartíminn er lengri en íslenska sumarið getur boðið upp á, haustkal  og vorkal á árssprotum er því algengt. Barrfall Síberíulerkis á haustin er því oft  um 10 dögum síðar en á norðvestlægara lerki kvæmum frá Rússlandi sem gengið hefur sérstaklega vel í skógrækt á Norður- og Austurlandi. Töluverður kvæmamunur er þó á þessari tegund sem vex á gríðarlega stóru svæði í Síberíu, að sögn Hallgríms.

 

Nú hefur Síberíulerki verið ræktað á Íslandi í 115 ár og nokkur reynsla komin á þá ræktun. Hallgrímur segir Síberíulerkið geta verið fallegt garðtré en kræklóttur vöxtur kemur í veg fyrir að trén henti til viðarskógræktar. „Trjákrónur lerkisins taka á sig mikinn vind og snjór hleðst gjarnan á krosslægar greinar, þetta orsakar tíð snjóbrot og vindfall stakstæðra trjáa,“ segir Hallgrímur.