Alltaf jafn sérstök tilfinning að keyra Benz

Í gegnum tíðina hefur Benz alltaf verið þekktastur fyrir góða endingu, mikið öryggi og mjög góða aksturseiginleika. 

 

Á dögunum prófaði ég Mercedes Benz M-Class 250 með fjögurra strokka dísilvél sem á að skila 204 hestöflum. Mér leiddist ekkert prufuaksturinn, en eftir um 100 km akstur hugsaði ég eitthvað á þá leið: Það þarf ekkert að skrifa um þennan bíl, hann selur sig sjálfur. 

 

Val um fimm mismunandi vélar í M-Class

 

Bíllinn sem ég prófaði var sá smæsti í „M-fjölskyldunni“ frá Benz og heitir Mercedes Benz M-Class 250. Þótt vélin væri sú smæsta skilar hún samt 204 hestöflum og er snögg upp á snúning þegar gefið er í, en rúmtak dísilvélarinnar er ekki nema 2143cc, en þrátt fyrir að vélin sé frekar lítil er tog hennar á lágum snúningi ágætt, þó er virkni vélarinnar skemmtilegust í efri mörkum snúnings. Sjálfskiptingin er sjö þrepa (G-TRONIC PLUS skipting) og finnur maður nánast aldrei þegar skiptingin fer á milli þrepa. Sama skiptingin er í öllum Bens M-Class bílunum, en vélarnar eru 5 mismunandi, allt frá þessari vél sem ég prófaði og upp í 525 hestafla vél með 5461cc vél, en bíll með þá vél kostar yfir 25 milljónir.

 

Drifbúnaður í M-Class skilar hámarks gripi áfram

 

Benz var einn af fyrstu framleiðendum bíla með spólvörn og hefur sífellt verið að betrumbæta hana. Þegar ég tók á drifbúnaðinum í hálku á stað þar sem mikil hálka var í öðru hjólfarinu færði drifbúnaðurinn allan kraft í hjólin sem höfðu grip. Eins þegar ég stoppaði uppi á klaka með framdekkin og tók svo ákveðið af stað var allt átakið á afturhjólin, það sama gerðist þegar ég bakkaði upp á svellbunkann og fór ákveðið af stað, þá færðist átakið á framhjólin. Þó var eitt sem ég varaði mig ekki á, en það var þungi bílsins og þar af leiðandi skriðþungi. Þar sem afar þægilegt er að keyra bílinn þá skapar það vissa hættu á að aka aðeins of hratt og þá þarf maður að vera meðvitaður um að þungir bílar eins og þessi hafa mikinn skriðþunga þó að bremsurnar séu einstaklega öflugar og góðar. 

 

Var afar hrifinn af hvernig dráttarkróknum er fyrir komið

 

Að keyra bílinn er afar þægilegt og eins og í flestum Benz-bílum er hann hlaðinn af öryggisbúnaði. Sem dæmi fór ég viljandi mjög nálægt bílnum á undan mér og kviknaði þá rautt gaumljós í mælaborðinu til að vara við hættunni. Á flestum bílum eru sæti stillt niðri og undir sætinu, en á M-Class eru takkarnir til að stilla sætið ofarlega á hurðum þar sem gott er að ná til þeirra. Þegar bíllinn er keyrður á grófum malarvegi heyrist ekki mikið hljóð frá mölinni inn í bílinn og í þungri umferð heyrast ekki heldur mikil umhverfishljóð inn í bílinn. Dráttarkrókurinn er alltaf á bílnum og með einum takka setur maður krókinn í læsta notkunarstöðu (mjög svipað og í VW Touareg). Dráttargeta M-Class er frá 2.950 kg séu bremsur á kerru eða vagni. Að loknum akstri var ég mjög hrifinn af bílnum þrátt fyrir að vera bara á ódýrustu gerðinni af M-Class sem kostar ekki nema 9.870.000, en sá dýrasti og kraftmesti kostar yfir 25 milljónir. Nánar er hægt að nálgast upplýsingar um Benz á vefsíðunni www.askja.is.