Vinsamlegast athugið að þetta efni er eldra en 11 ára.
Stöndum í lappirnar
Skoðun 5. janúar 2015

Stöndum í lappirnar

Höfundur: Hörður Kristjánsson

Þegar Íslendingar hætta að þora að vera Íslendingar vegna ótta við að verða að skotspæni skoðanakúgara háværra hags­munahópa er illa komið fyrir þessari þjóð.

Þá gildir einu hvort verið er að tala um tungumál, trúarbrögð, innleiðingu reglugerða eða umræðu um atvinnugreinar á borð við landbúnað eða sjávarútveg. Ef menn þora ekki að standa á rétti sínum og verja sína tilvist og menningararfleifð, þá geta menn allt eins pakkað saman.

Vanmáttur gagnvart öllu sem útlenskt er, hefur verið lenska hér sem virðist vera að færast í vöxt ef eitthvað er. Við kolföllum fyrir tilskipunum og tökum umyrðalaust upp alls konar dynti erlendra skriffinna þótt við þurfum þess alls ekki. Svo fáum við jafnvel svokallaða innlenda sérfræðinga til að bæta um betur og krydda erlendar tilskipanir enn frekar. Ágætt dæmi um slíkt er íblöndun etanóls og baneitraðs og tærandi metanóls í eldsneyti sem er beinlínis runnið undan rifjum hagsmunaaðila í slíkri framleiðslu. Allt kokgleypa íslensk stjórnvöld  eins og þeim sé borgað fyrir það.

Annað ágætt dæmi sem komið hefur til tals hér á landi er reglugerðarsmíð Evrópu­sambandsins um að takmarka afl í ryksugum til að spara raforku úti í orkusveltri Evrópu. Enginn nefnir að með aflminni ryksugum þurfi kannski að hafa ryksugurnar í gangi mun lengur til að ná sama árangri og sóa þar með mikilli orku. Það virðist engu máli skipta, bara ef umbúðirnar utan um reglugerðarruglið koma frá útlöndum. Sparperufárið er enn eitt dæmið þar sem venjulegum glóperum er skipt út fyrir rándýrar „sparperur“ sem innihalda auk þess kvikasilfur sem veldur náttúrunni skaða. 

Ótal önnur dæmi má tína til, en erum við virkilega svo aum og sljó í þessu landi að við getum ekki hugsað sjálfstæða hugsun og látum umyrðalaust  matreiða okkur á hverju sem er? Erlendir skriffinnar eru ekkert heilagri en íslenskir skriffinnar og það er algjör óþarfi að gera þá að leiðtogum lífs vors.

Þar sem þetta er síðasta blað ársins 2014 vil ég nota tækifærið og þakka öllum velunnurum og lesendum Bændablaðsins fyrir frábær samskipti á árinu sem er að líða. Með von um að þið getið öll notið friðar og átt gleðileg jól, óska ég ykkur farsældar á komandi ári.

Lausnin er landbúnaður
Skoðun 26. október 2026

Lausnin er landbúnaður

Haustið mætti aldeilis með látum á dögunum og minnti okkur á að við búum á Íslan...

Jarmað, hneggjað, baulað ...
Skoðun 26. október 2026

Jarmað, hneggjað, baulað ...

Frumvarp Loga Einarssonar til breytinga á lögum um Ríkisútvarpið vekur hörð viðb...

Tryggjum raunverulegt fæðuöryggi
Skoðun 23. október 2026

Tryggjum raunverulegt fæðuöryggi

Nýverið greip ég nýútkomna bók eftir bandaríska höfundinn Annie Jacobsen, en sú ...

Útskýringar á andstöðu við laxeldi í sjókvíum á Seyðisfirði
Skoðun 21. október 2026

Útskýringar á andstöðu við laxeldi í sjókvíum á Seyðisfirði

Öldum saman hafa íbúar fjarðarins búið við margs konar hættur sem náið sambýli v...

Nýjasta þjóðaríþróttin
Skoðun 21. október 2026

Nýjasta þjóðaríþróttin

Það er farið að verða erfitt fyrir Seyðfirðinga að verjast þeirri tilfinningu að...

Smitvarnir og innflutningur laxahrogna
Skoðun 16. október 2026

Smitvarnir og innflutningur laxahrogna

Í umfjöllun Bændablaðsins um innflutning frjóvgaðra laxahrogna frá AquaGen Profu...

Jarmað, hneggjað, baulað ...
Skoðun 13. október 2026

Jarmað, hneggjað, baulað ...

Íslenskur landbúnaður hefur um langt árabil glímt við þá þversögn að geta framle...

Nóg til og meira frammi?
Skoðun 12. október 2026

Nóg til og meira frammi?

Það getur verið erfitt að taka umræðuna um fæðuöryggi alvarlega þegar hillur mat...