Förum varlega í votu landinu

Þegar daginn tekur að lengja og síðustu skaflarnir hverfa úr upplandinu er freistandi að fara út að ganga, hjóla eða gera eitthvað skemmtilegt í náttúrunni.

Eðlilega, útivist er heilsusamleg, skemmtileg og ódýr afþreying og tækifærin ótæmandi á Íslandi.

Þó þarf að hafa í huga að á vorin eru bæði land og göngustígar sérstaklega blautir og viðkvæmir. Það er vegna þess að yfirborð stíganna þiðnar en undir er holklaki sem bráðnar mun hægar. Það veldur því að vatn situr í yfirborðslagi jarðvegsins og nær ekki að síga niður í jörðina og þá er hætta á að stígarnir verði að drullusvaði, jafnvel ófærir.

Jafnframt skapast hætta á því að vatn, sem ekki er veitt af stígunum með ræsum, taki að renna og hrífa með sér jarðveg og mögulega gróður. Þegar þannig er komið og umferð og álag á göngustígana er viðvarandi verður rof í landinu sem er auðvitað slæmt.

Þá freistast fólk gjarnan til að stíga til hliðar við stígana og ganga meðfram þeim. 

Við það hliðrast þeir og breikka sem getur valdið enn frekari skemmdum í landinu og umfangsmeira rofi.

Þetta sjáum við því miður allt of víða þar sem ekkert hefur verið að gert. Bregðast þarf við með því að loka svæðum og beina fólki annað sem er auðvitað óskemmtilegt. Jafnframt þarf að laga göngu- leiðirnar, mögulega finna þeim annan stað þar sem minni hætta er á landskemmdum, og græða landið. Það getur í senn verið flókið og kostnaðarsamt og má hæglega forðast með því að bíða örlítið lengur með útivistina þar til frost er örugglega farið úr jörðu og landið orðið þurrt.

Íslensk náttúra er sannkallað lífsgæðasetur sem togar í fólk sem beðið hefur eftir vorinu. Land og skógur hvetur fólk til þess að fara út að leika sér og rækta sál og líkama.

Um leið minnir stofnunin á að vernd náttúrunnar og umhverfisins er eitt mikilvægasta verkefni mannkyns og að öll getum við lagt lítið eitt af mörkum. Til dæmis með því að velja okkur þurrar göngu- og hjólaleiðir, og stíga varlega til jarðar í blautu landi.