Fé og fleira fallegt í Færeyjum

Höfundur: Daníel Hansen, forstöðumaður Fræðaseturs um forustufé.

Á vordögum kviknaði sú hugmynd hjá bændum í Norður- Þingeyjarsýslu að fara í bændaferð til Færeyja. Haft var samband við undirritaðan og hann beðinn um að skipuleggja ferðina.

Safnast var saman við ferjuna á Seyðisfirði þar sem ferðin hófst. Eftir ljúfa ferð í ferjunni komum við til Þórshafnar seinni part fimmtudags. Ákvað fólk að fara með strætisvagni í bæinn og finna gott veitingahús.

Þegar vagnstjórinn hleypti okkur inn var hann svolítið sposkur á svip. Aftar í vagninum lágu fjórir lambskrokkar á gólfinu, bílstjórinn var að flytja þá á milli staða og átti þá sjálfur. Þeir voru búnir að hanga í fjórar vikur og áttu eftir að hanga lengi til að vera tilbúnir í skerpikjöt.

Aðrir farþegar kipptu sér ekkert upp við þetta en okkur varð hugsað til MAST.

Straumeyjardagur

Fyrsti viðkomustaður dagsins var Búnaðarstovan Kollafirði. Þar tók starfsmaður á móti okkur, Dorthea Joensen, og sagði okkur frá starfseminni og almennt frá landbúnaði í Færeyjum. Dorthea hefur unnið mikið starf undanfarin ár í því að koma ullinni í verð.

Saksun er einn fallegasti staður í Færeyjum og eyddum við megninu af deginum þar. Við skoðuðum hús sem er margra alda gamalt og er safn í dag. Þaðan lá leiðin í kirkju staðarins og síðan í fjárhús hjá bóndanum Jóhanni Jeggvanssyni, en hann er einn fjárflesti bóndi eyjanna. Þar inni voru bæði kindur sem biðu slátrunar og sem átti eftir að sleppa út. Sláturhúsið var ekki stórt eða nýtískulegt. Þar er samt slátrað um 100 kindum á dag og mest hefur verið slátrað 200. Þeir hafa félagsskap um smölun og slátrun, smala í fimm daga, slátra síðan í fimm daga og halda áfram þar til búið er að heimta allt.

Hrútarnir eru teknir úr og sleppt í féð í byrjun desember. Húsfreyjan á staðnum bauð upp á kaffi, meðlæti og skerpikjöt á eftir. Hún hafði verið á Bændaskólanum á Hólum og talaði góða íslensku. Á heimleiðinni var komið við í verslun með alls kyns landbúnaðarvörur.

Austureyjardagur

Þennan dag notuðum við til að skoða Austurey, fórum fyrst um göngin en stoppuðum svo í versluninni Navia í Rúnavík. Þessi verslun er með alls kyns prjónavörur, mest úr færeyskri ull. Stutt frá Rúnavík er bærinn Lamba en þangað hafði bóndinn Jón Nónklett boðið okkur til að skoða valda hrúta. Fallegur staður sem gaman er að koma til.

Eftir skoðunarferð þar um héldum við til Eldurvíkur sem er lítið þorp. Þar tók á móti okkur þýskur maður sem hefur tekið ástfóstri við staðinn og byggt sér hús þar. Hann er í góðu samstarfi við bændur og kaupir af þeim ull og lætur vinna vörur úr þeim, bæði band og þæfðar vörur, allt unnið í Þýskalandi. Kaffi og meðlæti var hjá einum bóndanum, vini hans, og að auki besta skerpikjötið sem við fengum í ferðinni.

Við nutum leiðsagnar Þjóðverjans um þorpið og í dulda perlu staðarins, Gjána, stundum nefnd Drottningargjáin eftir að Danadrottning heimsótti hana. Þetta er gjá inn í klettavegginn og hellir yfir. Þarf að fara margar tröppur niður í hana en einnig er lítil bryggja í henni.

Sandeyjardagur

Fyrst var farið í Kirkjubæ og litast um í rústunum þar. Þá var farið í Gömlurétt þar sem ferjan yfir til Sandeyjar fer. Stutt er í að göngin yfir í Sandey opni en það verður mikil samgöngubót.

Það er þegar farið að nota þau við sjúkraflutninga. Móttaka var fyrir okkur í félagsheimili staðarins. Það gerðu tvær íslenskar konur, Heiðrún og Kristrún Einarsdætur frá Patreksfirði. Þær sögðu okkur frá mannlífi og fleiru og enduðu á því að fara með okkur í aðstöðu sem sveitarfélagið skaffar þeim fyrir ýmsar hannyrðir, aðallega úr ull.

Næst var ekið um eyna og þorpin skoðuð.

Á Sandi lentum við í skemmtilegum atburði, „kúadellu-lottói“. Þar er túnbleðli skipt í reiti og hver reitur er til sölu. Þá er kú hleypt út og beðið eftir að hún skíti. Þar sem fyrsti skíturinn lendir er vel mælt út og eigandi þess reits fær vegleg verðlaun. Þetta er gert í fjáröflunarskyni fyrir ungmennafélög og nemendafélög. Verðlaunin síðasta ár voru flugmiðar til Grænlands og Íslands. Sú sem vann síðasta ár var eigandi veitingahússins Á mölinni í Skálavík þar sem við fengum góðar veitingar. Hún sagði að oft myndist mikil stemning í kringum þetta, kýrin er hvött til að skíta með miklum látum.