Atlaga við textílúrgang
Sprotafyrirtækið Loopable tekst nú á við verkefnið að endurvinna að mestu leyti textílúrganginn á Íslandi til framleiðslu á hágæða prjónagarni og fyllingarefni fyrir húsbúnað.
Um tíu tonn af textíl falla til á hverjum degi sem úrgangur hér á landi og kemur til Sorpu. Um 90% af því magni er flutt úr landi til förgunar.
Loopable er eitt verkefnanna í Hringiðu, sex vikna viðskiptahraðli fyrir sprotafyrirtæki með grænar lausnir. Lokadagur Hringiðu var 20. maí þar sem fjárfestar, samstarfsaðilar og aðrir lykilaðilar í sjálfbæru og grænu viðskiptalífi tóku samtalið við þátttakendur.
Ónýtur textíll - nýtileg verðmæti
Á bak við Loopable standa þær Selma Ragnarsdóttir, klæðskeri og kjólameistari, og Inga Hrönn Kristjánsdóttir textíllistakona, en þær eru einnig nemendur í skapandi greinum við Háskólann á Bifröst.
Hugmyndin er að þetta verði hringrás með því að tæta niður ónýtan textíl og breyta honum í nýtilegt verðmæti sem annars færi til spillis. Selma segir að markmið þeirra sé að taka á þeim stóra vanda sem fataiðnaðurinn hefur skapað í umhverfismálum og loka hringnum með því að tæta niður ónothæfan fatnað og textíl með þar til gerðum vélum og vinna úr því einstakt garn sem er að mestu leyti náttúrulegt.
„Mikil prjónamenning er á Íslandi og eftirspurn eftir nýstárlegu prjóna- og heklgarni og hentugu garni í vefnað að stóraukast. Nýjar textílaðferðir eru einnig að ryðja sér til rúms sem krefjast mikils garns og augljóst er að fatahönnuðir og listamenn nota æ oftar garn í sinni sköpun. Einnig studdi neytendakönnun okkar, sem við fengum mjög góð viðbrögð við, að stór hluti studdi okkar áherslur með sjálfbæra garnið okkar,“ segir hún.
Prótótýpur með haustinu
Að sögn Selmu væri best fyrir þær að komast í samstarf við endurvinnslustöðvarnar hérlendis um flokkun. „Við viljum helst vinna með náttúruleg efni, eða blöndur sem eru að mestu leyti náttúruleg, eins og bómull, ull, silki eða hör.
Við erum á byrjunarstigi í þróun garnsins og stefnum á að gera okkar fyrstu prótótýpur með haustinu. Einnig er ætlunin að sækja um styrki til að fara í heimsóknir í verksmiðjur erlendis til að ákveða frekar hvaða stefnu við viljum taka með vöruna okkar. Eftir það förum við í frekari vöruþóun, innleiðingu og leyfisumsóknir. Stærstu kosnaðarliðirnir er svo tækja- og búnaðarkaup, húsnæði og launakosnaður og gerum við ráð fyrir að byrja framleiðslu eftir um tvö ár. Við erum með mjög mikilvæga ráðgjafa í teyminu okkar sem snýr að textíl, hönnun, menningarstjórnun og rekstrarráðgjöf. Annars hefur Hringiðu hraðallinn frætt okkur mikið í þróun hugmyndarinnar okkar og aðstoðað okkur við viðskiptaáætlun, fjármögnunarleiðir og markaðssetningu, auk fjölmargra æfinga á kynningum fyrir áhorfendur.“
Selma segir að ferlið sé flókið og textíllinn þurfi að fara í gegnum fjórar mismunandi vélar. Fyrst þurfi að hreinsa hann og taka alla aukahluti frá eins og rennilása og tölur. Ef ekki er augljóst hvaða efni er í flíkinni þá þarf að gera svokölluð brunapróf á vefnaðinum til að komast að því hvort um nægt náttúruleg efni er um að ræða. Eftir það verður hráefnið flokkað eftir litum og sett þannig í tætingu. Svo fer það í niðurbrot, kembun og jöfnun á trefjunum og þá í Sliver garn og að lokum spunnið í garn.“
