Vondir vegir og stórhættulegir vegir
Síðastliðið ár hafa margir tekið eftir, lesið og lent í umræðum þar sem malbik er hættulegt og ónýtt.
Þessi umræða um slæma vegi og ónýtt hættulegt malbik er umræða sem má ekki lognast út af. Nú er að styttast í þau hitaskilyrði sem eru hvað verstar gagnvart malbiksblæðingum. Í byrjun vetrar og síðastliðið haust urðu margir fyrir miklum skaða sem má rekja til malbiksblæðinga.
Enn er maður að sjá afleiðingarnar, en fyrir stuttu þurfti að skipta um öll dekk undir vagni sem hafði lent í malbiksblæðingum. Bílstjórinn sem hafði dregið viðkomandi vagn hafði lent í blæðingum stuttu fyrir lögboðna hvíld. Á meðan hann hvíldi sig lak bikið niður í neðri hluta á öllum felgum vagnsins og harðnaði (um 3-5 kg af biki neðst í hverri felgu). Þegar farið var af stað hristist allt og skalf sem endaði á að skipta þurfti út öllum fjöðrunarbúnaði, bremsum og síðast öllum dekkjunum vegna þess að þau misslitnuðu (sjá mynd).
Malbik hefur verið í lagi í ár og verið að fræsa í burt gamalt hættulegt malbik
Fyrir rúmu ári síðan varð hörmulegt banaslys sem rakið var til malbiks. Eftir þetta banaslys var áberandi mikið um kvartanir frá mótorhjólafólki um sleipt malbik víða. Það malbik sem verið var að nota síðasta sumar var einfaldlega óboðlegt bæði bílum og mótorhjólum.
Það var bara heppni að ekki fleiri slösuðust út af þessu ónýta malbiki sem notað var á síðasta ári, en þar er ekki sagan öll því að til margra ára hefur verið gagnrýnt að hvítir harðir steinar sem notaðir eru í malbikið slitna seinna en annað í malbikinu og þessir hvítu steinar slípast og verða flughálir. Þegar blautt er, standa þessir hvítu sleipu steinar upp úr bleytunni og gefa ekkert grip.
Sjálfur lenti ég í þessu á átta tonna vörubíl þegar ég var að koma eftir Sæbrautinni og beygði inn í „slaufuna“ sem leiðir mig upp á Miklubraut og í Ártúnsbrekku. Mér krossbrá þegar vörubíllinn rann til þarna í beygjunni og hélt mig hafa lent í olíupolli, en svo var ekki því þarna er malbikið með þessum hvítu sleipu steinum og rennblautt.
Fór í malbiks-könnunarleiðangur síðasta laugardag
Ég á mótorhjól sem er með mjög næma spól- og skriðvörn og á því fór ég síðastliðinn laugardag og kannaði malbik, bæði nýtt og gamalt, í bleytunni. Alls staðar þar sem malbikið var með stóru hvítu steinunum fór spólvörnin í gang í 2., 3. og 4. gír, en þar sem litlu hvítu steinarnir voru spólaði ég bara í 2. gír (sem sagt aðeins betra grip. Svarta nýja malbikið virtist vera best, þar spólaði ég ekkert. Næst voru það hringtorgin frá Höfðabakka og upp að beygjunni í Mosfellsdal og á Þingvelli.
Hringtorgin sjálf í lagi enda með nýju malbiki, að undanskildu einu sem hafði verið fræst tveim dögum áður, en bremsukaflinn að hringtorgunum sums staðar var með þessum hvítu kornum, og líka þegar maður kom út úr hringtorgunum, þá tók við þetta sleipa malbik. Þarna hefði mátt leggja nýtt malbik aðeins út úr hringtorgunum og hafa bremsukaflann með nýju malbiki.
Hól vikunnar fær Karl Gunnlaugsson í KTM
Svohljóðandi var hluti af færslu Karls inn á flestum Facebook-mótorhjólasíðum:
„VARÚÐ - Slysagildra, Lágafellstorg, Mosfellsbæ. - Í gær, sunnudaginn 12.09., var ég að koma til Reykjavíkur á mótorhjóli frá Bárðardal um 450 km leið, allt frá Blönduósi var veðrið frekar slæmt, rigning og hvasst á köflum. Með yfir 40 ára reynslu í akstri mótorhjóla við hinar ýmsu aðstæður og hafa keppt í tæpan áratug á Bretlandseyjum í götuhjólakappakstri og keppt í áratugi á torfærumótorhjólum tel ég mig búa yfir mikilli reynslu.
Aðstæður í gær vöru krefjandi og var akstrinum hagað eftir aðstæðum, orðinn miðaldra karlmaður. hálf „grumpy“ og leiðinlegur. Ferðin gekk vel og þegar komið var inn í Mosfellsbæ ók ég með varkárni þar sem hringtorgin í gegnum Mosfellsbæ eru lögð með slitlagi „dauðans“. Ég kom akandi upp brekkuna að hringtorgi sem merkt er Lágafellstorg, þar kem ég á vinstri akrein á um 70 km hraða, hægi ferðina niður í 35-40 km hraða og ek ákveðið beint í innri hring hringtorgsins, stutt hægri beygja og legg hjólið yfir í vinstri beygju og bæti við hraðann þegar vinstri beygju er að ljúka, á þessu sekúndubroti fer hjólið í hliðarskrið á fram og afturdekki 20-30 cm. Ósjálfráð viðbrögð að grípa inn í og ég breyti afli, þyngdardreifingu og stefnu hjólsins sem náði við það gripi og ég hélt ferð minni áfram með talsvert aukinn hjartslátt. Í ytri hring hringtorgsins var sendibíll og þarf vart að hugsa þá hugsun til enda ef hjólið hefði farið á hliðina. Þarna var ekki um „háskalegan“ akstur að ræða og ég var mjög meðvitaður um aðstæður en veggripið þarna í þessu undirlagi sem þar er, er lítið sem ekkert í rigningu.“
Það voru margir sem skrifuðu undir þessa færslu og enn fleiri deildu. Tveim dögum eftir þessa færslu var búið að fræsa þetta hringtorg og vonandi er búið að malbika þarna núna (enda stutt í kosningar, tel að samgönguráðherra vilji atkvæði mótorhjólafólks).
