Vitfirrtur forsetinn
Í Digger eftir Iñárritu er Bandaríkjaforseti dreginn upp sem trúður. Hann ásamt veruleikafirrtri ríkisstjórn og öðrum fylgifiskum standa frammi fyrir vanda sem ógnar ekki bara heimsfriði heldur veröldinni eins og við þekkjum hana. Olíuvinnsla á Grænlandi hefur valdið því að risavaxinn borgarísjaki rekur hratt með hafstraumum og vindum suður og austur um höf og stefnir í átt að Evrópu þar sem hann mun valda flóðbylgju með tilheyrandi eyðileggingu og mannfalli. Forsetinn ákveður að vara fólk ekki við heldur bregða upp eldvegg á samfélagsmiðlum sem blokkar allar færslur um ísjaka, flóðbylgjur og önnur fyrirbæri sem hugsanlega gætu upplýst um hamfarirnar sem vofa yfir. Smátt og smátt afhjúpast leikritið sem sett hefur verið á svið en afleiðingarnar verða ekki umflúnar. Veruleikinn hefur tekið óafturkræfum breytingum.
Vitfirringin er alger í grimmilegri ádeilu Iñárritu. Hún hittir beint í mark. Þetta er með sterkari kvikmyndum sem komið hafa úr Hollývúddvélinni árum saman.
Forseti Bandaríkjanna er einnig skotmarkið í fjórðu þáttaröð The Diplomat á Netflix en með allt öðrum hætti, undir allt öðrum formerkjum. Lesendur sem fylgst hafa með fyrri seríum The Diplomat vita að þar er dregin upp raunsæ og satt að segja trúverðug mynd af störfum sendiherra Bandaríkjanna í London. Í hverri seríu færast Bandaríkin nær því að hefja alvarleg stríðsátök. Í nýju þáttaröðinni missir Bandaríkjaforseti trú og traust samstarfsfólks síns í Hvíta húsinu og utanríkisþjónustunni þegar hann hótar að beita hernaðarmætti sínum gegn Rússum rétt undan ströndum Englands. Allt stefnir í að hótunin geti jafnvel komið af stað kjarnorkustríði við Rússa. Þegar forsetinn sendir herskip sín af stað eftir að hans nánasta fólk hefur með öllum ráðum reynt að koma vitinu fyrir hann eru góð ráð dýr.
Þetta er án vafa besta þáttaröðin af þeim fjórum sem eru komnar út af The Diplomat. Handrit Deboru Cahn er einstaklega vel unnið og leiðir áhorfendur í gegnum ótrúlegar sviptingar í bæði milliríkjasamskiptum stórvelda og hjónabandi tveggja aðalpersóna þáttanna, sendiherrans og manns hennar sem nú er orðinn varaforseti Bandaríkjanna. Spennan stigmagnast eftir því sem líður á þáttaröðina og lausnin í síðasta þætti kemur algerlega á óvart og skilur áhorfandann þar að auki eftir á hengifluginu. Það blasir við að fimmtu seríuna verður að framleiða og það sem allra fyrst.
Viðbrögð fólks í innsta hring forsetans við firringu hans og mikilmennskubrjálæði er síðan ákaflega áhugaverð afhjúpun á sinnuleysinu sem bandarísk stjórnmál og stjórnsýsla hefur sýnt þeim valdasjúka og óhæfa manni sem þar hefur setið á æðsta stóli undanfarin ár. Í veruleikanum heldur trúðasýningin áfram án sýnilegra viðbragða úr hringleikahúsinu og afleiðingarnar verða varla umflúnar úr þessu. Veruleikinn hefur vafalítið þegar tekið óafturkræfum breytingum.
