Út að leika á 182 hestafla Honda Civic

Honda Civic kom fyrst á markað 1972, þá þótti það nýjung að vera með framhjóladrifna bíla og var þessum litla Honda Civic líkt við Breska Austin Mini bílinn, en vélin var eitthvað kraftmeiri en í Mini. 

 

Nú 45 árum seinna er enn einn nýr Civic kominn og nú með 182 hestöfl. Ég tók skemmtilegan hring á bílnum fyrir stuttu.

 

Framandi útlit og hönnun

 

Að keyra bílinn frá Bernhard í Bústaðahverfið þar sem ég bý fannst mér eins og að ég sæti á götunni því svo lágt situr maður í bílnum. Eftir aðeins nokkur hundruð metra var mér farið að líða vel í bílnum, þægilegur í akstri og krafturinn var bara skemmtilegur, þessi prufuakstur lofaði góðu. Að horfa á bílinn í innkeyrslunni hjá mér út um eldhúsgluggann og virða fyrir mér framandi útlit bílsins var það fyrsta sem mér datt í hug brot úr Batman-mynd þar sem skot myndavélarinnar var yfir bílaflota Batmans og í huganum fannst mér að bæði litur og útlit Honda Civic hefði fallið vel inn í þetta faratækjasafn Batmans.

 

Prufuaksturinn miðaðist að mestu við malbik

 

Út frá hönnun bílsins er greinilegt að þessi bíll er ekki sá besti til aksturs á holóttum malarvegum, en eins og alltaf prófaði ég bílinn á möl. Á tiltölulega góðum malarvegi með lausu yfirborði kom það mér á óvart að mjög lítið malarvegahljóð kom upp undir bílinn og fjöðrunin var góð, bíllinn liggur vel á lausu yfirborði, en hæð undir framendann á bílnum gerir það að verkum að ekki mega vera miklar holur á veginum svo að steinar, sem oft myndast á miðju malarvega, nái ekki upp undir lægsta punkt. 

 

Á malbiki er Honda Civic hreint draumur, liggur vel í öllum beygjum og hreint ótrúlegt hvað bíllinn er skemmtilegur inn og út úr beygjum. Þrátt fyrir að ég hafi nánast alfarið haldið mig á malbiki náði ég að rispa undir lægsta punkt á malbikuðum veginum heim að Kálfatjarnarkirkju á Vatnsleysuströnd þar sem kantarnir eru svo signir undan umferð að á miðju vegarins er hryggur.

 

Kostir og gallar

 

Séu kostirnir teknir fyrst þá er akreinalesarinn og blindhornsvarinn þeir hlutir sem ég var hrifnastur af.

Þráðlaust hleðslukerfi fyrir farsíma er í bílnum (setti síma í hleðslu sem var með 75% hleðslu og um 30 mín. síðar var síminn kominn í 100%), einnig eru tenglar fyrir hleðslutæki með snúrum og hitari í aftursætum. 

 

Bakkmyndavélin sýnir vel aftur fyrir bílinn og á sama skjá er leiðsögukerfi og útvarpið og fyrir mig, tölvuheftan manninn, fannst mér þægilegt að nota þetta og breyta.  

 

Eyðslan er ekki mikil, en uppgefin eyðsla á hverja 100 km í blönduðum akstri er á bilinu 5,8–6,1 lítri. Mín eyðsla í blönduðum akstri var 7,7 lítrar, sem er að mínu mati mjög gott þar sem mér leiddist ekki að gefa bílnum vel inn út úr hverri einustu beygju. 

 

Ljósatakkinn er þannig að maður kveikir ljósin þegar maður kaupir bílinn og slekkur aldrei aftur (vegna laga um ljósaskyldu allan hringinn alltaf). Bíllinn slekkur öll ljós þegar honum er læst og því hægt að vera alltaf með ljósarofann stilltan á full ljós.

 

Ókostir eru hvað lágt er undir bílinn að framan (12,9 cm) og í honum er ekkert varadekk.

 

Verð ekki hátt miðað við gæði

 

Bíllinn sem ég prófaði heitir Honda Civic Prestige og kostar 4.390.000, en ódýrasti Civic er frá 3.920.000, en sá dýrasti á 4.790.000. Hægt er að nálgast nánari upplýsingar um Honda-bíla á vefsíðunni www.honda.is.