Upplýsingar liggja fyrir um hollustu og gæði hrossakjötsins
Höfundur: smh
Sveinn Steinarsson, formaður Félags hrossabænda, segir að ákveðin vinna sé nú í gangi til að bæta stöðu hrossakjöts á mörkuðum.
Í desember síðastliðnum sögðum við hér í blaðinu frá lokaverkefni Evu Margrétar Jónudóttur, við auðlinda- og umhverfisdeild Landbúnaðarháskóla Íslands, um viðhorf íslenskra neytenda gagnvart hrossakjöti og kauphegðun þeirra á slíku kjöti. Þar kom fram að hrossakjöt virðist ekki vera nógu áberandi í verslunum og vegna tilfinningaraka virðast margir ekki vilja smakka slíkt kjöt.
„Það hófst markaðsátak í Japan haustið 2016 þegar mjög illa gekk að afsetja hross og er átakið enn í gangi. Í upphafi var um valda vöðva að ræða sem fluttir voru ferskir til Japans en síðan hefur verkefnið undið upp á sig og má segja að nú séu nær allir hlutar hrossaskrokksins nýttir og mikill áhugi sé fyrir því að koma folaldakjöti einnig á Japansmarkað,“ segir Sveinn um markaðsstarf íslenskra hrossabænda með kjötafurðir sínar.
Hollusta og gæði hrossakjöts
Hann segir að félagið sé ekki með beinum hætti í markaðssetningu á hrossakjöti á Íslandi en alveg sé ljóst að mikið meira megi gera og betur í markaðsmálum og í framsetningu á hrossa- og folaldakjöti. „Það liggja fyrir upplýsingar sem staðfesta hollustu og gæði hrossakjöts en mér finnst vanta upp á vöruþróun og síðan stöðugt framboð.
Við ætlum afurðastöðvum, kjötvinnslum og verslunum að gera betur, það eru klárlega heilmikil tækifæri hérlendis með hrossakjötið.
Auðvitað vitum við að mörgum reynist erfitt að borða hrossakjöt vegna tenginga við hestinn sem vin og félaga en það breytir því ekki að hross þarf að fella ýmissa hluta vegna og það verður ekki gert með öðrum hætti en gegnum afsetningu og úrvinnslu,“ segir Sveinn.
Nýting á frampartinum vandamál
Sendar voru fyrirspurnir til Sláturfélags Suðurlands og Kjötafurðastöðvar Kaupfélags Skagfirðinga varðandi hlutfall hrossa og fjölda í heildarsláturfjölda og hvað verði um það kjöt sem kemur inn til þeirra. Í svari Benedikts Benediktssonar, framleiðslustjóra Sláturfélags Suðurlands, kemur fram að hlutfall hrossa hjá þeim sé um átta prósent og folalda um fjögur prósent í heildarsláturmagni (þyngd). „Hrossin eru um 320 tonn (2.061 gripir) og folöld (1.709 gripir) um 163 tonn. Hrossin fara í þurrpylsuframleiðslu, saltkjöt og bjúgu. Mikið er selt af lærvöðvum í kjötborð. Þá flytjum við í hverri viku ferskt hrossakjöt til Sviss, um 20 hross á viku.
Nýtingin á frampartinum hefur verið vandamál, en hann er fluttur út í dýrafóður á mjög lágu verði. En með honum náum við einnig að selja mikið af „aukafurðum“; lifur, þindar, hálsæðar, fitu, bein, lungu og hjörtu,“ segir Benedikt.
Vöðvar af folöldum á innlendan markað en vinnsluefni út
Ágúst Andrésson, forstöðumaður Kjötafurðastöðvar Kaupfélags Skagfirðinga, segir að á síðasta ári hafi hlutur hrossa verið rúm 101 tonn (572 gripir) og folalda rúm 52 tonn (646 gripir), samtals rúm 16,3 prósent í heildarsláturmagni (þyngd) Kjötafurðastöðvarinnar. „Við kaupum svo til viðbótar frá kjötvinnslum B. Jensen og Esju og sláturhúsinu á Hellu.
Vöðvar af folöldum fara á innlendan markað, en vinnsluefni á erlendan markað.“
Vöruþróunarverkefni í Japan
„Við erum í vöruþróunarverkefni með folaldakjöt til Japans, með framparta og síður í samstarfi við þarlenda kaupendur, Erlend Garðarsson og hrossabændur.
Varðandi kjöt af fullorðnu, þá fara lundir, hryggvöðvar og innralæri á innlendan markað. Blandaðir vöðvar á Ítalíu. Fitusprengdir vöðvar og fleiri bitar, til dæmis úr síðu og innmat, fara á Japansmarkað.
Það er vöruþróun í gangi sem lýtur að framleiðslu hráfóðurs fyrir hunda. Þá erum við að skoða kaup á pökkunarvél til pökkunar á skammtaskornum steikum,“ segir Ágúst.
