Landsmót eru óður til íslenska hestsins

Landsmót hestamanna er einstakur viðburður sem enginn gleymir sem upplifir, en mótið er heillar viku óður til okkar einstaka hestakyns. Þegar þetta er ritað er undirritaður staddur á Hólum í Hjaltadal og virðist það engu skipta hversu oft maður sækir Landsmót, alltaf eru þau jafn spennandi og skemmtileg.

Fjöldi hrossa í sýningum og keppni skiptir hundruðum, gera má ráð fyrir að hátt í átta þúsund gestir frá a.m.k. tuttugu þjóðlöndum mæti í brekkurnar og fjöldi knapa, starfsmanna mótsins og sjálfboðaliða skiptir vafalaust hundruðum. Það er ánægjulegt að sjá hve mikil vinna hefur verið unnin til að hafa mótið sem glæsilegast og hefur heimafólk lagt ótrúlega mikið á sig til að gestum mótsins og þátttakendum, tví- og fjórfættum, líði sem best.

Landsmótið er á tveggja ára fresti nafli alheimsins í veröld íslenska hestsins, hvort sem er hérlendis eða erlendis. Til viðbótar við þá mörgu erlendu gesti sem sækja mótið er ótrúlegur fjöldi til viðbótar sem fylgist með mótinu á netinu, bæði fréttum af því en einnig beinu streymi af keppnisgreinunum sjálfum.

Það er því langt í frá úr lausu lofti gripið þegar talað er um að íslenski hesturinn sé öflugasti sendiherra þjóðarinnar. Hann er í raun eilífur, því hann endurnýjar sig frá einu ári til annars og er í hugum allra þeirra sem elska hann fullkomið afkvæmi alúðar og metnaðar þeirra sem sinna ræktunarstarfi hans. Auðvitað eru í heimi hestsins eins og annars staðar ákveðnar stjörnur á hverjum tíma en ímyndin er óháð einstaklingunum og snýst um hæfileika og lundarfar íslenska hestakynsins sem sannar það alla daga að margur sé knár þótt hann sé smár.

Sú aðdáun sem íslenski hesturinn nýtur á sér margar og samverkandi ástæður. Sem betur fer höfum við alla tíð borið gæfu til þess að halda honum hreinræktuðum og verja hina upprunalegu eiginleika hans fyrir hvers kyns blöndun. Er það vegna þess að innflutningur á lifandi hestum og erfðaefni úr hrossum er með öllu bannaður og mikilvægt er að halda í þá vernd.

Óumdeilt aðalsmerki hestsins okkar er hin blíða lund hans, en hann nýtur einnig virðingar fyrir hve sterkbyggður, heilsuhraustur og harðger hann er við krefjandi íslenskar aðstæður og erfið verkefni upp um fjöll og firnindi.

Hin afdráttarlausa sérstaða er þó fólgin í töltinu sem sameinar einstaka mýkt og augljósan glæsileika ásamt skeiðinu þegar hesturinn er tekinn til kostanna. Skartar íslenski hesturinn sínu fegursta á tölti og skeiði og hrífur alla með sér.

Þessi glæsti sendiherra okkar ber ekki eingöngu landi og þjóð fagurt vitni, því ég hef áður sagt að þegar grannt er skoðað er hann ósvikinn kyndilberi íslensks landbúnaðar og leggur mikið af mörkum til verðmætasköpunar hans bæði með beinum hætti og óbeinum. Á erlendum vettvangi er hann ekki síður driffjöður mikillar verðmætasköpunar og vafalaust einnig ómældra ánægjustunda barna og fullorðinna.

Landsmótin á Íslandi kallast á við heimsmeistaramót íslenska hestsins sem haldið er annað hvert ár í einhverju Evrópulandanna en þangað koma að jafnaði 10–15.000 gestir og keppendur frá um 20 þjóðlöndum. Sú ánægjulega hefð hefur skapast að íslenska liðið sé hið sigursælasta á mótinu og ber það metnaði í íslenskri hestamennsku fagurt vitni.

Þessi metnaður og fagmennska er ekki síður til sýnis hér á Hólum og ljóst er að framtíð íslenska hestsins og íslenskrar hrossaræktar er björt.

Höfundur er formaður Bændasamtaka Íslands.