Herdís Kolka stendur vaktina

– Þriðja kynslóð Djúpavíkurbúðarinnar

Ein er sú búð á landi hér sem er flestum búðum smærri, það er Djúpavíkurbúðin í Reykjarfirði á Ströndum, en hún rúmast inni í litlum skúr sem er rétt rúmur fermetri að stærð. Fyrir innan afgreiðslulúgu stendur keik stúlka og selur steina með ámáluðum alls konar litríkum myndum. Sumir steinarnir eru fígúrur, aðrir skarta íslenska fánanum, fjöllum, blómum, áletrunum eða einhverju öðru.

„Ég mála sjálf á alla þessa steina og það gengur bara vel að selja, enda verða ferðamenn bæði hissa og glaðir að rekast á mig og litlu búðina mína hér í sveitinni,“ segir hin ellefu ára Herdís Kolka Héðinsdóttir, sem á heima í Kópavoginum en dvelur á sumrin og í öllum sínum fríum með pabba sínum í litla þorpinu Djúpavík, þar sem hann starfar við ferðaþjónustuna. Í Djúpavík búa amma og afi Herdísar Kolku, þau Eva Sigurbjörnsdóttir og Ásbjörn Þorgilsson, en þau stofnuðu og eiga Hótel Djúpavík, sem pabbi Herdísar og mágur hans reka í dag.

„Amma og afi fluttu hingað fyrir fjörutíu árum, svo pabbi minn ólst upp hér, en ég er sú sem dvel lengst hér yfir sumarið af barnabörnum ömmu og afa. Systkini mín komu til dæmis bara í heimsókn hingað í sumar, en þar til núna hefur bróðir minn reyndar líka verið hér á sumrin. Við fjölskyldan höfum verið að mála á steina frá því ég var pínulítil stelpa og þetta er þriðja kynslóð Djúpavíkurbúðar hjá okkur fjölskyldunni. Systkini mín voru með búðina fyrst og á undan þessari búð sem er núna, þá var ég með aðeins minni búð, alveg frá því ég var fimm ára. Ég er flesta daga að afgreiða í búðinni, en samt bara þegar ég nenni, því ég er líka að hjálpa til á hótelinu, afgreiða og rétta fólki kökur,“ segir Herdís Kolka, sem hefur skrifað skýr skilaboð á rúðu við hlið afgreiðslulúgunnar, bæði á íslensku og ensku, um að bannað sé að koma inn í búðina og bannað að mála á gluggana. Þegar Herdís Kolka er spurð að því hvað henni finnist best við að verja sumrinu í Djúpavík, er hún fljót til svars: „Að sigla út á haf á báti, fara á fjórhjólið, mála á steina og selja. Þetta er allt mjög gaman og mér finnst mikið frelsi að vera hér í sveitinni.“