Evrópski vísundastofninn stækkar enn
Rúmlega 250 vísundar lifa í Tarcu-fjöllum Rúmeníu en stofninn hefur ekki verið stærri þarlendis síðan að vísundurinn var kynntur aftur inn í vistkerfið árið 2012. Helmingur dýranna fæddist og komst á legg í náttúrunni sem bendir til þess að stofninn geti viðhaldi sér sjálfur.
Evrópski vísundastofninn var á barmi útrýmingar í byrjun síðustu aldar en síðasti villti vísundurinn var skotinn árið 1927 og voru þá aðeins 54 dýr eftir í dýragörðum í heiminum. Náttúruverndarsamtök í samstarfi við vísindamenn hófu að bjarga vísundastofninum og kynna hann aftur inn í vistkerfi Evrópu allt frá árinu 1950. Stofninn stækkaði í fyrstu hægt en á síðustu 10 árum hefur hann stækkað jafnt og þétt. Í dag eru rúmlega 8.000 vísundar víðs vegar í Evrópu og stærstu hjarðirnar eru í Póllandi og Belarús.
Mörg dæmi eru um jákvæð áhrif vísunda á vistkerfin sem þeir búa í. Í Rúmeníu eru vísbendingar þess efnis að vísundahjörðin stuðli að aukinni kolefnisbindingu þar sem dýrin ganga jafnt á landið, endurvinna næringarefni sem stuðla að frjósamari jarðvegi, dreifa fræjum og þjappa jarðveginum sem kemur einnig í veg fyrir að kolefni losni út í andrúmsloftið.
Í Bretlandi hefur líffræðilegur fjölbreytileiki aukist í skóglendinu þar sem vísundahjörðin dvelur auk þess sem skógurinn hefur stækkað á ný og í Hollandi eru dæmi um að fuglar nýti sér vetrarkápur vísundanna sem þeir ganga úr á vorin til þess að byggja og fóðra hreiður sín. Á vef samtakanna Rewilding Europe, sem leiða verkefnið ásamt World Wildlife Fund (WWF), kemur fram að vísundurinn geri einnig landslagið aðgengilegra fyrir aðrar dýrategundir með sínum lifnaðarháttum.
Tegundin er þó enn á válista og þarf því að fylgjast með afdrifum og ferðum hjarðanna, setja inn ný dýr til að stuðla að heilbrigðum stofni og halda áfram að kynna nærsamfélögum vísundanna hvernig best sé að lifa í sátt og samlyndi við þennan evrópska hárprúða risa.
