Vísnahornið
Ingólfur Ómar Ármannsson lýsir eftirleitum af sinni kunnu snilld:
Garpar þræða grjót og for
gegnum þokudrungann.
Gangnamanna gengin spor
geymir heiðabungan.
Finnst mér seiða firnin öll
fram með eyðidröngum.
Þó erfið reið sé upp um fjöll
og í heiðagöngum.
Í bókinni Jónu, atkvæði og ambögur lýsir Jón Ingvar Jónsson sjálfum sér á þann hátt sem honum var lagið:
Fólk er nafn sem fær að vara
fáein ár og deyr.
Ég er sjálfur jafnvel bara
Jón og ekkert meir.
Ég hef alveg afleit gen,
enda fól og glanni,
rætinn, þver og illgjarn er
annars gull af manni.
Viðhald vega á landsbyggðinni er stöðugt í gangi. Snillingurinn Jón Jens lýsir vegabótum svona:
Við Kaldármela er komin upp
kunnugleg raunasaga.
Þar sem að vondsleg vegabót
verður til nokkurs baga,
allt var þar fyrir unnið gýg,
enn þarf að bæta og laga.
Því að harða en hola skurn
held var til þriggja daga.
Og hér er væntnlega sönn lýsing á vegi hjá Jóni Jens og nokkuð myndræn:
Handan við Háanúp er,
hola sem breið og djúp er
og nóg er þar grugg um,
hún nær upp að gluggum
á óbreyttum Isuzu Trooper.
Og þannig lýsir Jón Jens heyönnum:
Á stórbýlinu strax var allt til reiðu
og stirndi á vélar hinar dýru og breiðu
en hinum megin ár,
hrímfölur og grár
Friðgeir sló á Farmal Cub með greiðu.
Sá ágæti hagyrðingur Baldur Hafstað var á ferð í krækiberjaleit fyrir norðan, daginn fyrir kosningarnar á dögunum:
Ég ók í morgun sveit úr sveit
og sá á túnum heyrúllur.
Aðeins nánar á þær leit:
Allt voru það NEI-rúllur.
Og þessi vísa Baldurs varðandi PISA-hitamálið, þarfnast ekki skýringa:
Alltaf batnar ástandið:
Einkunnirnar fallandi.
Í neðstu tröppu trónum við
turnsins fræga hallandi.
Haustrigning í ljósi Þórarins Eldjárns úr kverinu um Eitt og annað:
Haustrigningar hafnar
himinn bleytu safnar
sem endist fram í febrúar.
Fuggan vex og dafnar.
Þórarinn Eldjárn gerir söfnurum skil og líti nú hver í eigin barm:
Allajafna
menn eru að safna.
Einn safnar ryki
annar spiki.
Gömul íþrótt er að biðja menn um að botna. Þessum dýra fyrriparti skellti Guðbrandur Stephensen járnsmiður á Sigurð Breiðfjörð sem var víst vel slompaður, en svaraði þó að bragði:
Fellibylja skelli skúr
sköllótt fjöllin þakin ísum.
Ég er dauður orðum úr
ei get komið saman vísum.
Umsjón: Magnús Halldórsson
mhalldorsson0610[hjá]gmail.com
