Risinn Reykjavíkurskákmótið

Opna Reykjavíkurskákmótið fór fram í Hörpu dagana 25.–31. mars. Mótið er að öllum líkindum stærsta alþjóðlega skákmót í heimi, þar sem teflt er í einum flokki, sem ekki er skipt eftir stigum. Íraninn Amin Tabatabaei vann glæsilegan sigur með átta vinninga úr níu skákum, og það eftir að hafa unnið sjö fyrstu. Vignir Vatnar stóð sig best Íslendinga. Í stað hefðbundinnar frásagnar um mótið ætla ég að tæpa dálítið á fyrirkomulagi og hvernig það getur komið út hjá hinum ýmsu skákmönnum. 

Sé skákmaður með of fá skákstig miðað við styrkleika, þá er Reykjavíkurskákmótið líklega besta skákmót sem hægt er að velja. Stig Kínverjans Liu Bei voru fyrir mót 1963 en eftir mót var árangur hans upp á 2480. Þessu fylgdi áfangi að alþjóðlegum meistaratitli! Hann er einfaldlega mjög sterkur skákmaður og hélt dampi gegn miklu stigahærri. Þá verður mótið frábært.

Hvernig er mótið fyrir skákmann í framför, sem er kannski u.þ.b. 100 stigum sterkari en stigin segja? Ég tek Guðrúnu Fanneyju Briem sem dæmi, unga landsliðskonu með 1993 stig, en hefur oft sýnt styrkleika upp á allavega 2100. Mótið hennar var eiginlega að öllu leyti þannig að hún vann skákmenn 300 stigum lægri en hún sjálf, og tapaði gegn skákmönnum 300 stigum hærri en hún sjálf. Hvernig er þetta gott mót fyrir Guðrúnu? Jú, kannski þarf einfaldlega að ætlast til þess að hún taki punkta af mönnum 300 stigum hærri eins fljótt í mótinu og hægt er, en gangi það ekki eftir, verður niðurstaðan svekkjandi, nánast tilgangslítil. Markús Orri Óskarsson (2049 stig) er í svipuðum sporum og Guðrún en náði þó vinningum gegn stigahærri mönnum. Eftir sigur gegn alþjóðlegum meistara og jafntefli gegn öðrum, parast hann samt sem áður í sjöttu og áttundu umferð gegn skákmönnum tæpum 300 stigum lægri. Þannig að jafnvel þó allt gangi upp þarf að vinna sig aftur inn í mótið.

Niðurstaðan er að mótið er frábært fyrir suma og gott fyrir marga ef allt gengur upp. Ef illa gengur er hins vegar mjög erfitt að vinna sig aftur upp. Það breytir því ekki að mótið er stórskemmtilegt, og kannski er óþarfi að breyta fyrirkomulaginu ef önnur smærri alþjóðleg mót bætast við flóruna meðan risinn Reykjavík Open stendur eftir í óbreyttri mynd.

Ef lesendur Bændablaðsins luma á áhugaverðum skákum geta þeir haft samband. 

Umsjón: Gauti Páll Jónsson

gauti.pj[hjá]hotmail.com