Erfitt að sleppa

Í síðasta pistli hér skrifaði ég um hvernig ég reyndi að sleppa við að smitast af Covid-19 með því að gera mitt besta í smitvörnum og fara í einu og öllu eftir þeim leiðbeiningum sem ég hafði aflað mér, en þegar veiran kom inn á mitt heimili lágu allir fyrir rest.

Fyrsti smitaði fékk ekki inni á sóttvarnarhóteli sem var fullt, næsti greindist þrem dögum seinna, næsta smit þrem dögum síðar og degi eftir það var röðin komin að mér. Gjörsamlega einkennalaus tók ég heimapróf og niðurstaðan var Covid-19. Dreif mig í sýnatöku og fékk staðfestingu á smiti.

Algjörlega einkennalaus allan tímann

Við tók viku einangrun, fór varla út nema með hundinn til að gera þarfir sínar. Á góða að og fékk helstu nauðsynjar afhentar á tröppurnar við útidyrnar.

Alla vikuna fann ég aldrei fyrir neinum einkennum, en aðrir heimilismenn fundu lítillega fyrir einkennum í stuttan tíma, s.s. hæsi, hósta, svitabaði og óþægindum í hálsi.
Þegar sá fyrsti var smitaður var farið yfir sóttvarnarferli sem við töldum vera „pottþétt“ og unnið eftir því. Þvo sér um hendur, spritta og spritta allt sem máli skiptir. Sprittlyktin minnti á tímabil í mínu lífi fyrir 40 árum að eima landa heima, spíralykt um allt hús, en allt kom fyrir ekki. Ekki vitum við hvar og hvernig við smituðumst af hvert öðru, en grunurinn beinist að hugsunarleysi. Við notuðum öll sömu tannkremstúpu.

Þökkum bólusetningu lítil og engin einkenni

Allt heimilisfólkið hefur verið bólusett. Hundurinn er óbólusettur og í þessari viku sem við vorum öll heima virtist hundurinn vera veikastur og stundum hálf rænulaus. Við hjónin vorum þríbólusett og synirnir tvíbólusettir.

Við fengum ýmist væg eða engin einkenni í bólusetningunum, en miðað við misjafna sögu af þessari veiru þá hefði ég ekki viljað fá Covid-19 óbólusettur. Ég er sannfærður um að ég hefði einfaldlega drepist hefði ég smitast óbólusettur.

Rök andstæðinga bólusetninga standast varla í mínum huga

Andstæðingar bólusetninga fara mikinn, hafa hátt og segja setningar sem varla standast. Hef í því sambandi oft vitnað í setningu frá fyrrum sveitunga mínum sem hæfir andstæðingum bólusetninga vel: – „Huglausasti hundurinn í sveitinni geltir hæst.“

Andstæðingar segja m.a. að bólusettir veikist frekar, veikist meira og oftar, en samkvæmt mínum heimildum er dánartíðni óbólusettra mikið hærra en bólusettra og að veikin fari mun verr með óbólusetta og taki þá lengri tíma að jafna sig.

Það eina sem mögulega er hægt að taka undir í rökum andstæðinga bólusetninga er að bólusettir veikist frekar og getur kannski staðist að einhverju leyti.

Bólusettir þurfa líka að gæta að sér

Hvað gera bóluefnin? „Ekkert bóluefnanna er 100% vörn, en öllum bóluefnunum er ætlað að minnka veikina þegar viðkomandi smitast, en útskýring á bóluefnum er svolítið langt mál. Bóluefnin byggja upp lítillega öðruvísi mótstöðu en sú sem myndast við að fá veikina sjálfa. Hvorugt ver fyllilega gegn nýju smiti en bæði verja vel fyrir alvarlegum veikindum.“ Þetta er stysta mögulega svar lyfjafræðings við spurningu um bóluefnin.

Miðað við fjölda bólusettra sem veikjast má eflaust álykta að bólusettir fari ekki eins ákveðið og markvisst eftir smitvörnum í þeirri trú að þeir veikist ekki vegna bólusetningarinnar.

Eflaust mætti fræða bólusetta betur um virkni bólusetninga og að þeir þurfi þrátt fyrir vörn í líkamanum að passa sig. Eftir að „veikjast“ af Covid-19 og finna aldrei fyrir neinum einkennum, tel ég að það sé margt fólk úti í samfélaginu sýkt og hafi ekki hugmynd um það og er þá líka óafvitandi að smita aðra.

Heimaprófið bjargaði því að ég greindist með Covid-19 í tíma og tel ég mig ekki hafa smitað neinn og því mæli ég með að fólk taki heimapróf hafi það minnsta grun um að það hafi smitast.