„Er það satt sem þeir segja um landann?“ – Ótrúlegt, en er þetta satt?

Við Íslendingar getum verið stoltir af okkar íþróttamönnum sem eru þjóðinni til sóma og fyrirmyndar í ótrúlega mörgum greinum íþrótta og alltaf skríða bæði fótboltalandsliðin ofar og ofar á lista bestu þjóða í knattspyrnu. Keppnisfólk stefnir almennt hátt að markmiðum sínum og leggur mikið á sig til að ná árangri. 

 

Jú, við erum þannig samhent þjóð að við berjumst grimmilega til að ná því að vera best í nánast öllu sem við tökum okkur fyrir hendur. 

 

Fyrir nokkru heyrði ég í einhverjum fjölmiðlinum að Íslendingar væru orðnir feitastir og þyngstir allra Evrópuþjóða. Ekki alveg það sem fólk vill státa mikið af ef þetta er satt. Hef ekki séð „fitulistann“ enda væntanlega ekki sá vinsældalisti sem þjóð vill trjóna á toppnum.

 

Kemur ekki á óvart

 

Þegar farið er út að versla eru óhollu vörurnar mest áberandi fyrir augum okkar, sama hvort það er í sjoppu, bensínstöð eða stórmarkaði. Fyrir vikið detta óþægilega oft nammipakkar og gos í innkaupakörfuna í stórmarkaðnum, gos og súkkulaði þegar borgað er á bensínstöðinni og fl. 

 

Oft þegar vel er gert og verðlaunað er fyrir er boðið upp á sætindi í formi gosdrykkja og súkkulaði. Þegar svona er í boði eru þeir sem eru veikir af fíkn í sætindi í meiri hættu en aðrir þar sem auka súkkulaðibiti eða gosflaska dettur óvart upp í munn og niður í of stóran belg. Ekki ósvipað og hjá virkum alkóhólista sem fær sér alltaf tvo til fimm fordrykki þar sem veislan er lögð upp með því hugarfari að hver og einn fái sér einn lystaukandi drykk fyrir matinn. 

 

Að laga vandann er bara spurning um vilja og keppnisskap

 

Endalaust má finna af greinum í fjölmiðlum um hollari lífshætti og vefsíðum sem gefa góð ráð til að léttast. Sem dæmi þá halda flestir íslenskir fjölmiðlar úti bloggi á síðum sínum sem heilsuráðgjöf og hollusta. Allt of margir eru ekkert að hugsa um hvað þeir setja ofan í sig fyrr en skaðinn er „skeður“ og erfitt er að snúa til heilsusamlegri lífsstíls nema með mikilli fyrirhöfn og sjálfsaga. Það eina sem þarf er vilji og staðfesta hvers og eins til að grenna sig og snúa til betri lífshátta. 

 

Það eru ekki margir sem vita það að sé persóna komin visst mörg % yfir kjörþyngd fást ekki frítímatryggingar né aðrar tryggingar á viðkomandi nema borgað sé í hlutfalli við áhættu hvers og eins. Reglulega er ég að taka af mér 2–6 kg sem koma reglulega aftur í „sykursukkferðum“ í búðina, en af fenginni reynslu þá reyni ég að halda mig sem mest frá gosdrykkjum og í stað nammis er ég að kaupa þurrkaða ávexti og nota sem „viðbit og nammi“. Svo í lokin þá erum við öll sammála um að íslenska vatnið er BEST.