Volkswagen Touareg: Gerir mann orðlausan af hrifningu

Sömu helgi og Búnaðarþing 2015 var sett auglýsti bílaumboðið Hekla frumsýningu á nýjum Volkswagen Touareg. Það var auðfengið að fá bílinn í prufuakstur eftir lokun á laugardeginum fram á sunnudag. 

Þessi nýja árgerð byggist á eldri árgerðunum, en töluvert breyttur á verði frá 9.380.000. Bíllinn sem ég fékk að prófa var með ýmsum aukabúnaði og kostar 11,4 milljónir.

 

Kraftmikill með V6 3,0 dísilvél, 204 hestöfl og mikil dráttargeta

 

Það hafði verið mikið að gera í Heklu í að prófa þennan bíl og þegar ég settist inn í bílinn tók það mig dágóða stund að finna réttu stillinguna á ökumannssætinu. Möguleikarnir að stilla sætið eru margir og takkarnir þrír. Þegar einhver er búinn að finna rétta stillingu fyrir sig er hægt að festa það inn í minni og er hægt að vera með þrjár mismunandi stillingar í minnunum þrem sem í boði eru. Bíllinn sem ég prófaði var með leðursæti (hef aldrei verið hrifinn af leðursætum), en sætishitarinn kom sér vel og er bráðnauðsynlegur þar sem leðursæti eru. Það var hreinn unaður að keyra bílinn, kraftmikill, stöðugur og þægilegur í alla staði að keyra. 8 þrepa sjálfskiptingin er þannig að maður finnur varla þegar bíllinn skiptir sér og þar sem skiptingin er orðin átta þrepa má Touareg draga vagn með bremsubúnaði sem er 3500 kg. 

 

Frábær drifbúnaður, snöggur af stað þrátt fyrir glæra ís

 

Í prufuakstrinum sem var um 150 km reyndi ég bílinn við ýmsar aðstæður. Spólvörnin og nýi drifbúnaðurinn vinna vel saman, en á stað þar sem hálkan var svo mikil að varla var stætt rauk bíllinn af stað og var snöggur að ná ferð (við bestu aðstæður nær bíllinn 100 km hraða á 8,7 sek). Það eina sem ég saknaði þarna í hálkunni voru naglar í dekkin, naglalausir vetrarhjólbarðar voru undir bílnum og bremsuvegalengdin var eftir því (skelfilega löng). 

 

Á vegslóða sem var frekar grófur fannst mér bíllinn fjaðra vel og þegar sett var í „utan vega“ (off road) stillingu breytist mælaborðið. Upp kemur mynd af bílnum og sýnir hversu mikið beygt er í gráðum til hægri eða vinstri, en þetta getur komið sér einkar vel þegar ekið er í snjóförum eða í klakaförum. 

 

Sniðugur útbúnaður á dráttarkróknum

 

Allt rými inni í bílnum er gott og finnst manni að hugsunin hafi verið að láta ökumann og farþegum líða vel í þessum bíl. Það eina sem ég er ósáttur við í bílnum er loftlaust varadekkið í skottinu, en þrátt fyrir áletranir á níu tungumálum um notkun á varadekkinu trúi ég að flestir hugsi að það þurfi verkfræðimenntun til að koma því undir bílinn. 

 

Það sem mér fannst frábært við bílinn var hvernig dráttarkrókurinn er falinn undir bílnum. Einn takki í skottinu losar dráttarkrókinn niður og ljós á takkanum blikkar þar til dráttarkrókurinn hefur læst sér. Sama er þegar hann er aftur settur upp eftir notkun, ýta á takkann og lásinn opnast og smá hjálp með hendinni þá er dráttarkrókurinn kominn á sinn stað (hefði viljað svona útbúnað í minn bíl), mig skortir orð til að lýsa hrifningu minni af þessum búnaði. 

 

Helstu mál og upplýsingar: