Veðuröfl

Margt hefur verið að frétta í íslensku samfélagi að undanförnu. Forsetakosningar eru afstaðnar með afgerandi kjöri konu sem mun taka að sér embættið að minnsta kosti næstu fjögur ár. Eldgos sem hófst á Reykjanesskaga árið 2021 mun mögulega standa í mörg ár í viðbót með tilheyrandi raski og eftirsjá þeirra sem sjá að baki heimabyggð.

Svo koma þau alltaf, þessi svikavor, sem daðra við lífið og vekja von en slá svo alla út af laginu með óskunda. Hegðun veðuraflanna var frekar ruddaleg í síðustu viku og skilur eftir sig illa leikin tún, tóm hreiður, þjakaðan búpening og úrvinda bændur.

Í þessu tölublaði má lesa hvernig óveðrið lék menn, dýr og jarðnæði illa. En rösk afstaða stjórnvalda, í formi þverfaglegs viðbragðshóps sem kortleggur tjón og skipuleggur úrræði við bráðavanda í landbúnaði vegna kuldatíðarinnar, er fagnaðarefni.

Ásta F. Flosadóttir, sauðfjárbóndi á Höfða í Grýtubakkahreppi og stjórnarmaður í deild sauðfjárbænda hjá BÍ, brýnir fyrir bændum að draga það ekki að óska eftir aðstoð ef í harðbakkann slær.

„Það veldur miklu álagi að hafa takmarkaða stjórn á starfsaðstæðum sínum. Við getum ekki stjórnað veðrinu, við getum bara stjórnað eigin viðbrögðum við því. Og menn eru kannski ekki í sínu besta formi til að bregðast við, rétt staðnir upp úr þeirri miklu vinnutörn sem sauðburður er. Það var harður biti að kyngja að trúa veðurspánni. Óhjákvæmilega varð tjón. Sumir urðu fyrir meira tjóni en aðrir, en heildarumfangið hjá sauðfjárbændum kemur ekki í ljós fyrr en fé kemur af fjalli í haust. Tjón á ræktarlandi og æðarvarpi verður hægt að meta fyrr. En peningar eru ekki allt,“ ritar Ásta og minnir á Bændageð – verkefni til vitundarvakningar um andlega heilsu bænda.

„Í kjölfar áfalla í búrekstrinum en enn mikilvægara að huga að andlegri vellíðan. Þar eru grundvallarþættir að sofa vel, nærast vel og styrkja ástvinatengsl. Faðmlag, símtal, umhyggja. Þessir litlu hlutir eru nefnilega stórir og dýrmætir, skipta sköpum. Þetta er stuðningur sem allir eru færir um að veita. Er einhver í þínu nágrenni sem þarf á stuðningi að halda?“ spyr Ásta.

Sumt vinnur gegn okkur og íslenskt vor er einfaldlega heilmikill
skítakapítuli. Við stjórnum ekki náttúrunni, en höfum lært að lifa með henni og hún gefur líka til baka. Þó að þetta vor sé svolítið seint á ferðinni gefur veðrið nú til kynna að margt standi til bóta. Hjarta okkar slær með fólki sem á um sárt að binda. Fögnuður okkar er yfir því sem vel er gert, líka í harðindum.