Umbúðir úr alaskalúpínu og þara
Efnasmiðjan og Sedna Biopack vinna að þróun rakaþolinna matvælaumbúða sem brotna niður án þess að þurfa stýrða ferla.
Áðurnefnd frumkvöðlafyrirtæki hafa fengið styrk úr Matvælasjóði til að móta blöndu þessara efna fyrir matvælaumbúðir í samstarfi við Matís og Sölufélag garðyrkjumanna. Verkefnið ber heitið LuLam wrap og miðar að því að þróa efnasamsetningu trefjaefnisins til að fá sem mestan styrk og rakavörn en einnig að búa til frumgerðir af matvælabökkum. Frá þessu er greint í fréttatilkynningu frá Matís.
Þar segir að auðvelt sé að móta efnið á ýmsa vegu og ná fram ásættanlegri vörn gegn raka. Því verði áhugavert að prófa það fyrir fleiri fæðuflokka, til dæmis niðursneitt álegg. Kröfur um álagsstyrk og rakavörn umbúða séu misjafnar á milli matvælaflokka og má hanna og stilla efnið sérstaklega fyrir ólíkar aðstæður.
Sjálfir bakkarnir eru þróaðir af Efnasmiðjunni, en á bakvið hana standa vöruhönnuðirnir Inga K. Guðlaugsdóttir og Elín S. Harðardóttir. Þær hafa framkvæmt ýmsar tilraunir með alaskalúpínuna allt frá árinu 2017. Inga hóf að vinna með lúpínuna í áfanga í Listaháskólanum. Í tilraunum hennar með rætur plöntunnar kom í ljós að hægt var að útbúa úr þeim hart trefjaefni, sem líkist mest MDF byggingarefni, með því að mauka og pressa ræturnar.
Lífplastfilman er úr smiðju Sedna Biopack sem rekið er af Sigríði Kristinsdóttur. Hún fékk áhuga á nýtingu og ræktun stórþörunga við Ísland fyrir þónokkrum árum. Þá hóf hún að þróa lífplastfilmur úr stórþörungum fyrir fjórum árum í meistaranámi sínu við Háskóla Íslands í umhverfis- og auðlindafræði. Mikil aukning hefur verið í rannsóknum á efnasamböndum í stórþörungum fyrir iðnað og jafnframt vakning á þessum vannýtta lífmassa við Ísland og víðar.
Gott aðgengi er að véltækum lúpínuökrum á Suðurlandi og af hundrað hektara akri væri hægt að vinna um níu milljónir af bökkum. Hægt er að vinna nokkuð sterkt trefjaefni úr plöntunni án þess að bæta aukaefnum í það. Það er vistvænt og brotnar fullkomlega niður í jarðgerð á frekar skömmum tíma.
