Steingrímur í Efri-Engidal ætlar alla leið með málið

Eins og komið hefur fram í fréttum á undanförnum vikum hefur Steingrímur Jónsson, bóndi í Efri-Engidal í Skutulsfirði, ekki enn fengið skaðabætur frá Ísafirði vegna díoxínmengunar sem varð vart í búfé og mjólk á bænum og er rakið til sorpbrennslu á vegum bæjarins. 

 

Málið komst í hámæli í desember árið 2010 þegar díoxín greindist í mjólk frá bænum. Í kjölfarið, um vorið 2011, var bústofn hans svo felldur; um áttatíu kindur og tuttugu nautgripir. 

 

Steingrímur segist ekki heldur hafa fengið neitt formlegt tilboð frá bænum um skaðabætur, en Fréttablaðið greindi frá því á dögunum að bærinn hefði náð samkomulagi við bændur á tveimur nálægum bæjum, þar sem fella þurfti fé.

 

 „Ég ætla með þetta mál alveg til enda og er með mál í gangi sem bara mjakast rólega áfram. Matsmenn á vegum bæjarins hafa metið hluta af þessum skaða og það má vera að það verði hægt að leysa sauðfjárhlutann með einhvers konar sátt við bæinn. Ég sé þó enga lausn á þessum málum á allra næstu mánuðum.“

 

Er með kominn með 100 fjár

 

„Ég fékk heimild fyrir því frá Matvælastofnun að hefja aftur sauðfjárbúskap og ég hóf búskap aftur í fyrrahaust. Ég hef verið með um 100 fjár í vetur – en ekki nautgripi að svo stöddu. Mér er sagt að sauðfé taki ekki upp mikið díoxín og því sé það óhætt.“

 

Gísli Halldór Halldórsson, bæjarstjóri á Ísafirði, lét hafa eftir sér í viðtali við Fréttablaðið að bærinn viðurkenni ekki skaðabótaskyldu vegna díoxínmengunar frá sorpbrennslunni í Engidal, þótt bærinn ætli að taka þátt í að bæta tjón bænda á svæðinu. Þar segist hann aldrei hafa séð gögn sem sýni fram á díoxínmengun í kjötinu úr Engidal, sem væri marktækt yfir mörkum. Hann viðurkennir þó að sýni af nautahakki hafi verið lítillega yfir öryggismörkum.

 

Ljóst er þó að sýni úr mjólk, nautgripum og sauðfé frá Efri-Engidal hafa öll sýnt díoxínmengun yfir hámarksákvæðum. Það kemur skýrt fram í skýrslu sérfræðihóps MAST, sem fjallaði um áhrif díoxínmengunar á framtíð búskapar í Engidal í Skutulsfirði, og birt var í byrjun 2011. Skýrslan var birt á heimasíðu Matvælastofnunar og hana er enn þar að finna undir mast.is/uploads/document/skyrslur.