Sala á þorramat jókst eftir hrun

„Við erum léttir, ljúfir og kátir,“ segir Ólafur M. Þórisson, markaðsstjóri hjá Kjarnafæði. „Þorrinn er alltaf skemmtilegur, við byrjum að leggja línurnar í lok sumars, þannig að tíminn sem fer í undirbúning er langur og því mjög gaman þegar Þorrinn gengur í garð!“

Ólafur segir áætlað að Kjarnafæði selji af alls kyns þorramat um 50 tonn þegar allt er talið. Þar af er súrmatur um 15 til 20 tonn. Hann segir að sala á þorramat hafi tekið kipp strax eftir hrun, en árin á undan hafði heldur dregið úr sölunni. „Það er eins og fólk hafi í ríkari mæli leitað í íslenskan mat og íslenskar hefðir eftir hrunið, í það minnsta jókst sala á þorramat sem heldur hafði verið að dala á góðærisárunum,“ segir hann.

Hann segir eldra fólk vant því að borða súrmat, en síður það yngra. Þó hafi sú hefð skapast að bjóða upp á þorramat í leikskólum og hafi mælst vel fyrir. Einnig segir Ólafur að víða á þorrablótum sé boðið upp á t.d. saltkjöt og bjúgu auk hinna hefðbundnu þorramatvæla. „Það má líta á það sem nokkurs konar inngönguleið fyrir yngra fólkið, þetta er gamaldags íslenskur heimilismatur og vel við hæfi að bjóða upp á slíkan mat svo þeir sem ekki eru gefnir fyrir þetta súra fái eitthvað í gogginn líka,“ segir hann. 

 „Við höfum bent á að súrmaturinn er hollur, en sýran í mysunni dregur í sig allt salt. Súrmaturinn er því saltlaus og að auki fullur af vítamínum. Það gerir mönnum því bara gott að gæða sér á honum eftir allt reykta og saltaða kjötið yfir hátíðarnar,“ segir Ólafur.

 

Pungarnir vinsælir 

 

Sala á þorramat hefst yfirleitt þó nokkuð fyrir bóndadag, viku til tíu dögum fyrr, en Ólafur segir að langmest sé salan tvær fyrstu helgar þorrans. „Það er gríðarlegt magn sem fer út fyrir og um þessar tvær fyrstu helgar, en svo fer að draga úr þó að auðvitað kaupi fólk bita og bita allan þorrann. 

Hrútspungar og sviðasulta eru vinsælustu matvælin í þorrabökkum landsmanna, svo hefur alltaf verið segir Ólafur og gerir ekki ráð fyrir mikill breytingu þar á.