Norður-Hvoll

Ábúendurnir á Norður-Hvoli fluttu þangað árið 1984. Þar hafði þá ekki verið stundaður búskapur í nokkurn tíma. Áður höfðu afi og amma Einars, Kristín Friðriksdóttir og Kristján Bjarnason, búið á jörðinni um margra áratuga skeið.

Býli: Norður-Hvoll.

Staðsett í sveit: Mýrdalshreppi, Vestur-Skaft.

Ábúendur: Einar Magnússon og Birna Viðarsdóttir.

Fjölskyldustærð (og gæludýra): Við eigum einn son, Hauk. Hann býr í Reykjavík ásamt sambýliskonu sinni, Önnu Kristínu Guðnadóttur, og tveggja ára syni þeirra, Baltasar Þór. Og svo eigum við tíkina Pílu.

Stærð jarðar? 400 hektarar.

Gerð bús? Við erum aðallega í gulrófnarækt, en einnig sauðfjár- og hrossabúskap.

Fjöldi búfjár og tegundir? 150 vetrarfóðraðar kindur og 20 hross.

Hvernig gengur hefðbundinn vinnudagur fyrir sig á bænum? Mjög mismunandi, enginn dagur eins. Mest að gera vor og haust. Sauðburður á vorin, undirbúa garðland, sá rófufræjum og setja netdúka yfir. Á haustin er það rófuupptaka og sláturtíð. Veturnir fara í að vinna við rófusendingar og gefa skepnunum. Á sumrin er helst „frí“, þarf reyndar að heyja.

Skemmtilegustu/leiðinlegustu bústörfin? Ætli heyskapurinn sé ekki skemmtilegastur, sauðburður reyndar líka þegar vel gengur. Fátt leiðinlegt ef allt gengur vel.

Hvernig sjáið þið búskapinn fyrir ykkur á jörðinni eftir fimm ár? Vonandi svipaðan.

Hvar teljið þið að helstu tækifærin séu í útflutningi íslenskra búvara? Í aukinni grænmetisframleiðslu.

Hvað er alltaf til í ísskápnum? Mjólk, súrmjólk, ostur, egg og rabarbarasulta.

Hver er vinsælasti maturinn á heimilinu? Lambahryggur.

Eftirminnilegasta atvikið við bústörfin? Þegar við mættum óvænt nýköstuðu folaldi í snjóskafli á nýársdag.