Hlíðarvatn í Selvogi og Þórir haustmyrkur

Allt frá því er Þórir haustmyrkur nam land í Sel­vogi hafa sögur um veiðiskap ríkt yfir svæðinu. Í Hlíðarvatni fara bleikjurnar stækkandi. Grímur Thomsen yrkir um Gissur hvíta sem gerði heit þess í sjávarháska að reisa kirkju í voginum og meina fólki brottreið nema með metafla. Ein­hverjir hafa farið fisklausir úr vatninu en er þá oftast á ferðinni fólk með grillbúnað sem krefst langra þrifa. 

 

Best er að vera í Botnavík eða Kald­ós. Maður kastar út í þessar víkur og eykur líkurnar á veiði með því að heita á Strandarkirkju. Til er saga af konu sem veiddi svo mikið í Hlíðarvatni að bleikjan stefndi fjárhag hennar í voða. Hér er til bóta að þekkja línurnar, grennd taumanna, fælni fiskanna, dýpt miðanna og samræðu veiðitækjanna við vindáttirnar og sólskinið. Að morgni í Botnavík hættir þetta þó allt að skipta máli. 

 

Úti fyrir strönd niðar brimið og fjall­ið gín yfir vatninu. Berjalyng er á flestum hraunkoppum. Ný­dobbl­aður vinur í veiðiferð græj­ar flugustöng sem hann kann ekki alveg á. Þórir haustmyrkur rís upp úr gjótu. Hann sneiðir af manni höfuðið. Upp úr mosanum starir hausinn sem maður lagði hugsunarlaust frá sér. Heimleiðin úr Hlíðarvatni er mátulega löng til að stinga honum aftur á sig og kaupa lottómiða á bensínstöðinni við Rauðavatn.

 

/Úr Íslenskri vatnabók