Fjölgun nema í kjötiðn

Rúnar Ingi Guðjónsson segist finna fyrir mjög miklum áhuga hjá ungu fólki að læra kjötiðn við Verkmenntaskólann á Akureyri. Nú er Kjarnafæði Norðlenska komið með níu nema á samning, þar af fjórar konur.

Þetta sé mikil aukning frá því sem áður var, en hingað til voru nemarnir yfirleitt tveir til fjórir. Jafnframt segir Rúnar fréttnæmt að mikil aðsókn sé frá kvenkyns nemum, en konur hafa verið í miklum minnihluta fram til þessa. Rúnar Ingi er kjötiðnaðarmeistari og hefur umsjón með náminu við Verkmenntaskólann á Akureyri. Jafnframt er hann gæðafulltrúi hjá Kjarnafæði Norðlenska.

„Allt þetta tal um að efla verknámið er klárlega að hjálpa til,“ segir Rúnar aðspurður um ástæður aukins áhuga á náminu. Kjötiðn er lögverndað starfsheiti. „Ef ég man reglurnar rétt máttu ekki starfrækja kjötvinnslu nema að vera með kjötiðnaðarmeistara í vinnu hjá þér,“ segir Rúnar.

Hann mun kenna verklega tíma og fagfræði kjötiðnaðar, sem er bóklegur áfangi. Verklegi hlutinn er kenndur í staðlotum að jafnaði einu sinni í mánuði, á meðan bóklegi hlutinn er kenndur í fjarnámi. „Þetta eru þrjár annir í skóla sem þarf að taka,“ segir Rúnar. Áður en nám hefst þurfa nemar að vera komnir með námssamning við kjötvinnslu.

Hann segir raunhæft að áætla að flestir klári námið á þremur til fjórum árum. „Það er ekki hægt að segja hvenær nemendurnir sem byrja í haust taki sveinsprófið, þar sem námið er hæfnimiðað.“ Nemendur þurfa að fylla út ferilbók og þarf meistari að kvitta upp á að þau hafi náð tilætlaðri færni. Þetta er á margan hátt sambærilegt öðru iðnnámi, en Rúnar segir verklega hlutann leika stærra hlutverk en hjá mörgum öðrum greinum.

Besti vinnutíminn

Rúnar segir starf kjötiðnaðarmanna felast í að verka kjötið frá því það er komið úr sláturhúsinu. „Við úrbeinum skrokkana og búum til vinnsluvörur, eins og hangikjöt, hamborgarhrygg, skinkur og pylsur. Það er alls konar fræði á bak við lögunina á pylsunum, reykingu, suðu og annað.

Ef fólk hefur áhuga á matvæla­iðnaði, þá erum við klárlega með besta vinnutímann, það var það sem seldi mér þetta á sínum tíma. Við byrjum oftast klukkan sjö og erum búin klukkan fjögur. Oftast vinnum við ekki um helgar og ekki á rauðum dögum. Það er ekki erfitt að komast að sem nemi og sem kjötiðnaðarmaður þá færðu eiginlega alltaf starf í kjötvinnslum,“ segir Rúnar. Hann nefnir að þó svo að með heimsfaraldrinum hafi fylgt samdráttur í sölu til veitingageirans, þá hafi kjötvinnslan haldið sjó og starfsmenn hennar héldu sínum störfum. „Fólk þarf alltaf að borða.“
Þótt flestir nemar fari í störf í kjötvinnslum að námi loknu, þá segir Rúnar marga taka að sér sölustörf, eða annað ótengt kjötvinnslu.