Fagráð verði stofnað

Hákon Bjarki Harðarson, frjótæknir og bóndi að Svertingsstöðum 2 í Eyjafirði, er nýr formaður deildar geitfjárbænda innan BÍ.

Hákon tekur við af Brynjari Þór Vigfússyni í Gilhaga. Meðstjórnendur eru Anna María Flygenring í Hlíð II í Skeiða- og Gnúpverjahreppi, sem var formaður um fimm ára skeið, og Jóhanna Bergmann Þorvaldsdóttir á Háafelli í Borgarbyggð.

Á fundi deildarinnar 28. febrúar voru samþykktar nokkrar ályktanir. Þ.á.m. um að haldið yrði áfram með þá vinnu sem unnin hefur verið í að arfgerðargreina íslenska geitfjárstofninn í leit að vernd gegn riðu. Leita skuli eftir fjármagni til niðurgreiðslu á greiningu sýna svo kostnaði fyrir bændur sé haldið í lágmarki.

Fundurinn ályktaði sömuleiðis um að stofnað skyldi fagráð í geitfjárrækt og það starfrækt og fjármagnað sem sama hætti og önnur búgreinafagráð.

Kostnaður við skýrsluhald brengli tölur

Talsverðar umræður urðu á deildarfundinum um skýrsluhald fyrir geitfé. Var það samdóma álit að kostnaður við skýrsluhaldsforritið Heiðrúnu hefði áhrif á fjölda notenda og skráningu í forritið. Því væru tölur mjög á reiki, m.a. um fjölda geitfjár í landinu. Var ályktað um þetta og bent á að í Noregi hafi sú leið verið farin að búfjárstofnar í útrýmingarhættu fái aðgang að skráningarforritum gjaldfrjálst. Leita skuli eftir opinberu fjármagni til fullrar niðurgreiðslu á skýrsluhaldi til að tryggja nákvæmt utanumhald fyrir íslenska geitfjárstofninn.

Á fundarmönnum brann einnig að framþróun yrði ekki möguleg í geitfjárrækt nema að aukin aðkoma yrði frá afurðastöðvum, sem ýtti undir og auðveldaði bændum að koma afurðum á markað. Var því ályktað um að komið yrði á virku samtali varðandi móttöku á gripum til sláturhúsa og afurðastöðva um vinnslu og sölu á afurðum geita.

Greininga óskað fyrir geitfjárrækt

Þá var fjallað um hversu hamlandi það væri að greining á tekjum og gjöldum geitfjárræktar væru að miklu leyti ókunn. Leggjast þyrfti í greiningarvinnu sem nýttist við hagsmunagæslu og næstu búvörusamninga. Óljóst væri hversu mikið kæmi til greinarinnar umfram búvörusamninga, frá afurðatekjum og geitabændum sjálfum. Þá þyrfti að greina gjöld geitfjárræktar, m.a. í hlutfalli við aðrar búgreinar. Var BÍ því falin slík greiningarvinna og athugun á hver utanaðkomandi stuðningur þurfi að vera til að greinin dafni, þar sem geitastofninn sé í útrýmingarhættu.

Síðast, en ekki síst, krafðist fundurinn aukins stuðnings við geitfjárrækt. Geitfjárbændur falli oft ekki undir kröfur varðandi fjárfestingar-, ræktunar- og verkefnastuðning sem nýtist bændum eða greininni. Nauðsynlegt væri að huga að því hvar greinin gæti komist að í núverandi stuðningskerfi og/eða að nýir flokkar yrðu stofnaðir utan um greinina.