Einkamál annarra?

Það má velta fyrir sér hvar mörk þess að blaðamenn geti óhindrað myndað bústörf liggi, án þess að fyrir því liggi leyfi frá viðkomandi bónda.

Nú er mál þannig með vexti að á bæ nokkrum á Suðurlandi voru bændur að sinna bústörfum við blóðtöku úr merum, eins og þeir hafa stundað í mörg ár á grundvelli laga og reglugerða sem þeim eru sett af löggjafanum. Þá bregður svo við að stóðið við bæinn fer að ókyrrast. Ábúandi fer því út og svífur þá yfir flygildi sem augljóslega styggir hrossin, og við nánari eftirgrennslan kemur í ljós að bíll ríkisrekins fjölmiðils er lagður steinsnar frá vettvangi. Voru þar komnir starfsmenn Kveiks að taka myndir á einkalandi bóndans.

Það vekur furðu mína að viðkomandi starfsmaður umrædds ríkisfjölmiðils spyrji ekki um leyfi, ræði við bóndann eða láti vita, heldur virðist dýravelferð og stjórnarskrárvörðum réttindum enginn gaumur gefinn þegar kemur að myndatökum eða friðhelgi einkalífs. Óhjákvæmilega vaknar því sú spurning að ef starfsemi er að lögum landsins leyfð, hvar sé þá verndin?

Verðlag og verðbólga

Mikið hefur verið rætt og ritað undanfarið um verðlag á Íslandi. Þegar rýnt er í þessa gagnrýni, þá er líkt og ábyrgðin liggi hjá bændum og að þeirra athafnir séu eldiviður á verðbólgubálið. Vel má velta fyrir sér hvernig verðmyndun á vörum verður til. Hvernig má það vera að lítri af íslensku vatni kostar 60% meira en lítri af mjólk? Um þó nokkra hríð hefur það truflað mig allnokkuð þegar ég fer í stórmarkaði í mínu nærsamfélagi og versla inn, að næsti maður á undan mér í röðinni er starfsmaður í verslun sem staðsett er í hinum dreifðari byggðum. Má draga af því líkur að viðkomandi fái hagstæðara verð í stórmarkaðnum heldur en hjá viðkomandi birgjum? Hvar á verðmyndunin á matvörunni þá stað ef ekki hjá birgjunum?

Því fylgir oft aukinn kostnaður að búa utan höfuðborgarsvæðisins og nær ekkert okkar hefur farið varhluta af umræðu um flutningsfyrirtæki undanfarna daga. Verður það virkilega þannig að neytendur, og þá sérstaklega þeir sem búsettir eru utan höfuðborgarsvæðisins, jafnvel með sína atvinnustarfsemi, þurfi að bera skaða af samráði fyrirtækja á markaði sem endurspeglast svo í hækkuðu vöruverði?

Bændafundir

Dagana 21. til 25. ágúst og svo þann 30. ágúst fór stjórn og starfsfólk Bændasamtakanna í fundaferð um landið. Alls var komið við á 13 áfangastöðum og voru fundirnir vel sóttir og umræðurnar málefnalegar og upplýsandi um þau málefni sem brenna helst á bændum.

Vil ég fyrir hönd stjórnar þakka öllum þeim sem tóku þátt í fundunum fyrir komuna og ekki síður starfsfólki Bændasamtakanna fyrir frábæran undirbúning á þessari fundaröð, þetta er að mínu mati mjög mikilvægt fyrir stjórn og starfsfólk að sinna þar sem þetta gefur okkur innsýn inn í áherslur á hverju svæði.