Eftirminnilegustu tækin 2023
Á síðasta ári prufukeyrði Bændablaðið 23 mismunandi tæki. Nokkur breidd var á viðfangsefnunum, það minnsta Can-Am Traxter sexhjóla vinnutæki og það stærsta 112 tonna Caterpillar D11 jarðýta. Þá voru einnig prufuð landbúnaðartæki, fólksbílar og jeppar.
Sá prufuakstur sem undirritaður hugsar fyrst um var á hinum nýja jeppa Ineos Grenadier, sem er hugarfóstur milljarðamæringsins Jim Ratcliffe. Hann er innilegur áhugamaður um gömlu Land Rover Defender sem hættu í framleiðslu í byrjun árs 2016. Eftir að Land Rover hafði neitað að selja honum framleiðsluréttinn af þeim bíl sló hann til og setti á stofn nýja bílategund innblásna af uppáhaldsbifreiðinni.
Á Íslandi hefur hið nýja bílaumboð Verðir tekið að sér sölu þessara bíla og fékk undirritaður að keyra fyrsta Grenadier bílinn sem fékk íslenska skráningu. Einar Sverrir Sigurðarson og Daníel Freyr Árnason hjá Vörðum komu með í ökuferð. Ólíkt því sem blaðamaður hafði reiknað með voru þeir frekar að hvetja þann sem þetta ritar til að gefa allt í botn á grófum slóðum í stað þess að gæta að sér. Þannig gafst færi á að prufa bílinn til hins ýtrasta og finna hvers hann var megnugur.
Óvæntur gæðabíll frá Kína
Þá kom prufuaksturinn á hinum nýja rafmagnsbíl smart #1 mjög á óvart (nb. nafn bílsins á víst að vera alfarið skrifað í lágstöfum). Það er bílategund sem er að hálfu í eigu hins þýska Mercedez-Benz og kínverska framleiðandans Geely. Fyrrnefndi aðilinn sá um alla útlitshönnun og innréttingar á meðan sá síðarnefndi útfærði rafhlöður og drifbúnað og sá um framleiðsluna. Undirritaður hefur fengið smjörþef af öðrum kínverskum bílum og hafa þeir allir verið vonbrigði – nema smart #1.
Þessi bíll var einhvern veginn mátulegur á allan hátt. Öll fimm sætin voru á pari við það sem má ætlast af þýskum bílum, innréttingin var þétt og margmiðlunarbúnaðurinn vel útfærður. Það sem toppaði þetta allt var verð sem var einstaklega heillandi á þeim tíma, þó það hafi hækkað um áramótin. Eftir prufuaksturinn mátaði blaðamaður nokkra Benz bíla og var ekki laust við að smart #1 slægi þeim út á vissum sviðum.
Mýksti traktorinn
Eftirminnilegasta dráttarvélin sem tekin var til kostanna á árinu var JCB Fastrac. Blaðamaður náði að verða sér úti um prufuakstur á einni slíkri á ferðalagi á Bretlandi og var vélinni ekið fram og til baka á landareign Bamford lávarðar, eiganda JCB. Þessir traktorar hafa ekki verið algeng sjón í íslenskum sveitum og var því heiður að fá að prufa splunkunýtt eintak með sölumanni JCB á Englandi.
Það sem skilur þessa dráttarvél frá öllum öðrum er helst vökvafjöðrunarkerfið. Þó það hljómi ekki traustvekjandi þá vinnur það á svipaðan hátt og fjöðrunarkerfið í Citroën forðum daga, nema auðvitað margfalt sterkbyggðara. Þetta er líklega eina dráttarvélin sem er með fjöðrun á öllum hjólum og er hún svo mjúk að enginn fjöðrunarbúnaður er undir húsinu. Undirritaður gat brunað yfir ójöfnur án þess að kastast til eins og oft vill vera í hefðbundnari dráttarvélum.
Stærsta ýtan
Til að fá enn meiri breidd í tækjaflóruna tókst blaðamanni að nauða út prufuakstur á stærstu fjöldaframleiddu jarðýtu heims sem kom til landsins síðasta sumar. Þessi var af gerðinni Caterpillar D11 og vegur 112 tonn, þó sú tala geti verið breytileg eftir útbúnaði. Á þeim tíma var hún notuð í malarnámu en hefur hlotið athygli á síðustu vikum eftir að hún var send til að gera varnargarða við gosstöðvarnar á Suðurnesjum.
Eigendur jarðýtunnar tóku vel á móti blaðamanni, klæddu í mótorhjólahjálm og ferjuðu svo upp snarbratta fjallshlíð á sexhjóli þangað sem ýtan var að störfum. Þá fékk undirritaður smá kennslu frá þaulvönum ýtustjóra sem lét ferlíkið í hendur skrifstofublókarinnar eftir nokkrar mínútur.
Þótt þessi vinnuvél vegi 112 tonn þá kom á óvart hversu létt er að stjórna henni og aðstaðan fyrir starfsmanninn hin þægilegasta.
