Allt fæst í kaupfélaginu

Ólíkt því sem áður var eru verslanir í eigu kaupfélaga orðnar sjaldgæfar. Á Hvammstanga er rekin ein slík á vegum Kaupfélags Vestur-Húnvetninga.

Herdís Harðardóttir, aðstoðarverslunarstjóri matvöruverslunar Kaupfélags Vestur-Húnvetninga (KVH) á Hvammstanga, telur að þakka megi vilja nærsamfélagsins til að versla í heimabyggð að búðin lifi góðu lífi. Fólk vilji alls ekki missa kaupfélagið og því venji það ferðir sínar þangað. Í sama húsi og matvöruverslunin eru búvöru- og byggingavöruverslun.

Í þau ár sem Herdís hefur unnið hjá KVH hefur hún aldrei fundið fyrir því að rekstur þess hafi staðið tæpt. Hún hóf sinn feril sem starfsmaður í versluninni árið 2012 og vann hún sig upp í stöðu aðstoðarverslunarstjóra fyrir nokkrum árum.

Ekki bundin vörumerkjum

Lykillinn að því að halda versluninni gangandi er að mati Herdísar að vera liðleg og veita góða þjónustu. Ólíkt stærri verslunarkeðjum sé KVH ekki bundið neinum vörumerkjum og geti starfsfólkið því ráðið sjálft hvort vörur séu teknar inn ef þau telja að eftirspurn sé eftir þeim. „Ef einhvern langar rosalega mikið í akkúrat þessa tegund af tei þá reddum við því,“ segir Herdís.

Hún nefnir í þessu samhengi að starfsfólkinu hafi fundist úrvalið af kaffi vera óþarflega mikið og viljað einfalda framboðið. Þau hafi hins vegar horfið frá þeim áformum þegar í ljós kom að sumir viðskiptavinir vildu ekki missa sína uppáhaldstegund og það voru fastir kaupendur af öllu því sem var í boði, þó að þeir séu ekki margir á bak við hverja tegund. „Sumar vörur erum við bara að selja fyrir einhvern einn eða tvo einstaklinga,“ segir hún.

Flutningar helsta áskorunin

Helstu áskoranirnar sem fylgi því að reka verslun í svona litlu samfélagi séu flutningar. Herdís nefnir sem dæmi að á vorin sé mikið af frídögum í miðri viku og þá falli niður fastar ferðir. Því þurfi að leggjast yfir hvenær þurfi til dæmis að panta ávexti svo þeir komi örugglega fyrir helgi.

Eitthvað er um að fólk leggi land undir fót til að gera stórinnkaup í lágvöruverðsverslunum, sem geti borgað sig fyrir stærri fjölskyldur. Herdís viðurkennir að það geti verið nokkur verðmunur enda sé KVH einungis lítil búð úti á landi. „En á sumum stöðum erum við á pari við aðrar verslanir, eins og með sérvöruna hjá okkur,“ segir Herdís og telur upp meðal annars gjafavörur, leikföng og annað slíkt. „Maður fer ekki í verslun í Reykjavík án þess að skoða verð og úrval.“

Rambar oft á nýjar vörur

Helsta sérstaða KVH er í huga Herdísar hversu gott úrval þau eru með. „Þú færð eiginlega allt hérna,“ segir hún og bendir á að oft fái þau símtöl úr öðrum landshlutum frá fólki sem er að leita að hlutum sem fást hvergi annars staðar. Einu sinni hafi prjónakona leitað um allt land að einhverju tilteknu garni sem var ófáanlegt nema í verslun KVH. „Þá fékk hún restarnar og vonandi náði hún að klára peysuna sína.“

Að auki við hefðbundið úrval er hægt að kaupa ýmsa sérvöru sem fæst ekki í hinni almennu verslun. Nú eru búvöruverslunin og byggingavöruverslunin undir sama þaki og matvörubúðin. Aðspurð um áhugaverða hluti nefnir Herdís að í matvörubúðinni sé hægt að fá sérpakkað undanrennuduft (sem fæst annars bara í 25 kílóa sekkjum), fatnað, kristalsglös, klukkur, myndaramma, Lego, sundkúta og ýmislegt fleira.

Herdís veit ekki hversu margar einstakar vörur eru í boði í búðinni, en hún skýtur á að vörunúmerin hlaupi á tugum eða hundruðum þúsunda. Hún segist oft rekast á vörur sem hún hafi aldrei séð áður. „Það hefur alltaf verið talað um að ef eitthvað fæst ekki í kaupfélaginu þá þarf maður ekki á því að halda.“