Algert kjaftshögg

Eftir gott vor, grasgefið sumar og hlýja haustbyrjun fékk ég í hönd vigtarseðlana úr sláturhúsinu fyrir fyrstu lambasendinguna þetta haustið.

 

Niðurstöðutölurnar á þeim líta bara vel út, þ.e.a.s. allar tölur yfir lömbin sjálf, þau eru með betra móti og sýna að allt potast í rétta átt í búskapnum. En glansinn fer hratt af þegar litið er á krónutölur á kíló, þær eru ekki til þess fallnar að rífa upp sjálfstraustið þetta haustið, hvað þá að viðhalda bjartsýni um rétta leið í búskapnum. Sérstaklega þar sem áburðar- og rúlluplastsreikningar eru að detta á eindaga og stórir gjalddagar á jarðakaupaláni, húsnæðisláni og vélakaupalánum eru líka að bresta á. Eðlilega, þar sem að á haustin fá sauðfjárbændur stærsta part sinnar innkomu og fleiri en ég stilla örugglega upp greiðslum samkvæmt því. 

 

Verðlækkun upp á 35% á afurðaverði frá því í fyrra er algert kjaftshögg, eina sem í raun er hægt að gera er að reyna að þrauka og bíða þess að jafnvægi komist aftur á þessi mál, að forysta okkar bænda og stjórnvöld finni leiðir út úr þessum bráðavanda áður en heilu byggðirnar riða til falls. Ég ætla ekki að rekja hér téðar orsakir fyrir þessari stöðu, umræðan hefur tæplega farið framhjá neinum. Horfurnar voru hins vegar ljósar forystufólki LS á útmánuðum og þar á bæ var búið að stilla upp hugsanlegum leiðum og aðferðum við að draga úr högginu en illa gekk að ná eyrum þáverandi stjórnvalda.

 

Nú er aftur komið að kosningum og ég vil benda bændum á að smella sér inn á netið og á heimasíðuna vg.is og lesa þar tveggja ára gamla landbúnaðarstefnu Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs. Hún er metnaðarfull og skýr og hljóðar upp á nauðsyn þess að hafa öflugan landbúnað í landinu og að það haldist í byggð. Einnig er þar áhersla á að framleiða hér heima sem mest af þeirri matvöru sem Íslendingar og gestir þeirra þurfa,  í sátt við náttúruna og með sem minnstu kolefnisspori, og með dýravelferð í fyrirrúmi. Í stefnu VG er líka kveðið á um verndun íslenskra búfjárkynja og nauðsyn þess að flóra og fána Íslands njóti alltaf vafans.  Landsfundur VG nú í byrjun október vísaði í stefnuna við gerð ályktunar sem samþykkt var á fundinum og hljóðar upp á að ráðast þurfi í aðgerðir til að draga úr tekjuskerðingu sauðfjárbænda strax og nýtt þing kemur saman. Ályktunin kveður líka á um að finna varanlegri  lausnir og marka skýra stefnu til framtíðar fyrir greinina í samstarfi  bænda, stjórnvalda og sláturleyfishafa og leitast við að endurreisa traustið milli þessara aðila en það má alveg segja að það hafi beðið hnekki að undanförnu. 

 

VG hefur ekki oft verið í ríkisstjórn og aldrei sem stærsti flokkurinn þar inni. Það væri mikil og spennandi áskorun fyrir VG að fá umboð kjósenda til að ná þeirri stöðu og fá þar með tækifæri til að standa við stóru orðin að loknum kosningum.

 

Guðný Heiða Ásgeirsdóttir

Höfundur er sauðfjárbóndi og skipar annað sætið á lista VG í Suðurkjördæmi.