Vísnahornið
Nýlega kom út kver sem nefnist, Eitt og annað, en Þórarinn Eldjárn birtir þar nýjar stökur og kviðlinga. Alveg bráðskemmtilegt efni, svo maður gleymir sér við lestur:
Skyldi það vera skipulagsslys
sem skapar okkar vanda
að milli himna og helvítis
vor heimur skuli standa?
Og Þórarinn segir um breytingarnar:
Ég veit ekki neitt um neitt
og næ ekki að komast í feitt
því allt svona yfirleitt
er einhvern veginn breytt.
Hringhenda snjöll frá skáldinu:
Með sér elur margur sveinn
margt sem felur hraður.
Það sem telur afleitt einn
annar velur glaður.
Hér yrkir Þórarinn um vorverk sólar:
Þegar hörfa hret og kul
hlýnar í laut og bala.
Sólin vinnuvélagul
verkin lætur tala.
Jón Ingvar Jónsson var líka skáld með góðan húmor, en áhugalítill um leikfimi í æsku og orti þegar hann leit inn um dyr á íþróttasal, þar sem við blöstu gólfæfingar:
Reigja búkar háls og hupp,
hefst þá sjúka atið.
Brosi ljúka allir upp
út um kúkagatið.
Fyrir stúdentsprófið orti Jón:
Fólkið hefur furðumargt,
-fæst með geði ljúfu-,
ansi mikið á sig lagt
aðeins fyrir húfu.
Á ferð með kvæðamannafélginu Iðunni, orti Jón þessa vísu:
Yfir kæra frónið fríða
furðuléttir enn
gúmmídekkja griðung ríða
gamlir kvæða menn.
Fyrir daga nútíma ferðahraða sem margir vilja heldur auka en hitt, var langt ferðalag yfir marga sandana. Þorsteinn Einarsson á Höfðabrekku orti um sinn uppáhaldsgæðing:
Þó við eigum langt í land
létt er ennþá sporið.
Margoft yfir Mýrdalssand
mig hefur Skjóni borið.
Til er frásögna af því að séra Páll, prófastur í Hörgsdal hafi farið á 4. v. fola af Eyrarbakka og austur á Síðu. Klerkur orti um þá reið, röska 200 km á einum sólarhring einhesta:
Af Eyrarbakka utan stanz
-æði töf með stuttri-
frá miðaftni til miðaftans
mig í hlaðið flutti.
Umsjón: Magnús Halldórsson mhalldorsson0610[hjá]gmail.com
