Vísnahornið
Þættinum barst kveðja frá Tómasi Inga Þorgrímssyni varðandi leturstærð:
Fer í taugar fínar hér,
fjandans smáa kornið.
Stend ég nú með stækkað gler,
stari á vísnahornið.
Friðrik Steingrímss. frá Grímsstöðum í Mývatnssveit má kalla kímnisskáld, hér segir frá frægu flugi á dögunum:
Hún leið frá lygnum sænum
í lágflug yfir bænum,
menn æptu´í einum grænum
af ótta á Heimaey.
Af lofti tæmdust lungu
sem lægju´und fargi þungu
og símalínur sungu,
er sigldi himinfley.
Og Friðrik sendir pillu á pólitíkina og stjórn menntamála:
Kennararnir fá í glyrnur glýgju
er geysist kerling fram með háa raust,
því Inga féll með 4,9
og fer því ekki´í gaggó næsta haust.
Ekki hlífir Friðrik heldur þeim sem eiga að hafa stjórn á veröldinni:
Þumbast enn með þekktu mynstri
þursinn Trump í heimsku sinni,
hótar öllum hægri vinstri
hér og þar í veröldinni.
Friðrik gerir fleiri mönnum skil:
Ég yrði maður að meiri
montar sig kvensami Geiri,
ef svæfi ég hjá öllum svönnum
á Dalvík og Dagverðareyri.
Gunnar J. Straumland yrkir hér aldýr sumarsléttubönd og gera fáir betur:
Nemur galsa sumars sól,
sjaldan bagar veður.
Temur kalsa, gumi gól,
galdra Braga kveður.
Sé lesið afturábak versnar spáin:
Kveður Braga galdra,
gól gumi, kalsa temur.
Veður bagar, sjaldan sól
sumars galsa nemur.
Aldýrt vor, segir skáldið snjalla Gunnar J. Straumland í fyrirsögn:
Ljómi bindur lyndisóð,
lofar nýjum degi.
Óma vindsins yndisljóð
ofar skýjavegi.
Þessi er úr óútkomnum rímum Gunnars sem gaman verður að skoða og vísan skýrir sig vel:
Roggnir hanar reigja stél,
rífa kjaft og gala.
Fyrst þeir hljóma fjarska vel,
fara svo að dala.
Umsjón: Magnús Halldórsson mhalldorsson0610[hjá]gmail.com
