Svíinn og þingeyski bóndinn

Ég hitti þingeyskan bónda fyrir skemmstu, roskinn spilamann sem fylgist töluvert með bridds á netinu þótt hann sé að mestu hættur að spila sjálfur. Hann er af gamla skólanum er kemur að sagnstíl og vill að allir eigi fyrir sínu þegar meldað er á spilin. „Þessar meldingar sem nú eru í tísku eru orðnar eitt helvítis rugl og havarí,“ sagði sá gamli. „Vita menn ekki að hugaríþrótt eins og bridds er íþrótt rólyndis og íhugunar?“ bætti hann við. „Þeir sem þykjast bestir í heimi eru farnir að þynna svo voðalega út allar hendur, að það er opnað á drasli og svo þykjast þeir oft eiga langliti sem þeir eiga alls ekki og enginn veit neitt lengur hvað er að gerast við borðið!“ sagði bóndinn.

Þegar ég fylgdist með viðureign Svía og Íslendinga á Evrópumótinu í Riga fyrir skemmstu varð mér hugsað til þessara orða. Var kannski allt betra í ganla daga? Hvert sem svarið er við þeirri spurningu hefði bóndanum sennilega ekki þótt mikið varið í Svíann Nystrom sem hindraði á fjórum spöðum með tíuna sjöundu í fyrstu hendi á jöfnum hættum á meðan fulltrúi Íslands lét 3 spaða duga. Þar sem opnað var á fjórum sat Stefán Jóhannsson í suður og meldaði blessunarlega 5 hjörtu, 100 út en á hinu borðinu varð lokasamningurinn 4 hjörtu í suður.

Íslendingarnir voru heppnir að gefa aðeins út tvo impa í spilinu, því eins og glöggir lesendur Bændablaðsins hafa uppgötvað hriktir ekki í fjórum spöðum.

„Þeir eru oft heppnir, þessir Svíar,“ myndi þingeyski bóndinn kannski segja ...

Umsjón: Björn Þorláksson,

bjornthorlaksson[hjá]gmail.com