Bandarískur aðall

Love Story heitir sjónvarpsþáttaröð frá Hulu (aðgengileg á Disney-streymisveitunni) sem fjallar um ástarsamband Johns F. Kennedy yngri og Carolyn Bessette á tíunda áratugnum. Fólk sem var komið til vits og ára á tíunda áratugnum hlýtur að ráma eitthvað í svo að segja látlausan fréttaflutning af parinu en Kennedy var auðvitað sonur fyrrverandi forseta Bandaríkjanna, fæddur þremur árum áður en faðir hans var myrtur á götum Dallasborgar árið 1963. Bessette var ekki komin af bandarískum aðli en starfaði hjá tískuhönnuðinum Calvin Klein og hafði þannig aðgang að réttu partíunum. Klein var raunar sá sem kynnti parið árið 1992 og fljótlega prýddu myndir af þeim síður slúðurmiðla vítt og breitt um heiminn.

Eins og titill þáttaraðarinnar ber með sér leggur hún höfuðáherslu á ástarsögu þeirra Kennedy og Bessette. Við fylgjumst með þeim frá því þau kynnast þar til þau fara í sína hinstu ferð í júlí 1999. Tragísk endalokin rötuðu auðvitað á síður fréttamiðla um allan heim á sínum tíma og mörgum þótti sem ekki ætti af þessari fjölskyldu Kennedyanna að ganga. Sú ákvörðun þáttagerðarfólksins að láta ástardramað halda uppi söguþræði seríunnar er að mörgu leyti skiljanleg. Við fáum vissulega að kynnast fjölskyldu Johns yngri og öllum þeim sögulega þunga sem hvílir á henni en of mikil áhersla á þann þátt hefði kaffært sögu unga fólksins sem varð ástfangið, eiginlega þrátt fyrir öll þau vandræði sem fylgir því að vera af ætt Kennedys.

Þáttaröðin varpar þannig umfram allt ljósi á John og Bessette, stormasamt ástarsambandið á milli þeirra og samband þeirra við nánustu vini og vandamenn. Fyrir vikið verður þáttaröðin líka fyrst og fremst saga um tíunda áratuginn þegar hinn stafræni heimur tekur að ryðjast inn í líf fólks og valda umbreytingum sem við sjáum enn ekki fyrir endann á. Tuttugasta öldin er í fjörbrotum sínum á þessum árum, enn að mörgu leyti á valdi hefðbundinna miðla sem voru gróðurreitir fyrir stórstjörnur en mótuðu jafnframt almenning í sína einsleitu mynd.

Í þessu landslagi þótti John skera sig úr fyrir klæðnað og útlit en athyglina fékk hann umfram allt fyrir ættarnafnið, ekki ósvipað kóngafólki Evrópu. Tómleikinn í tilvist hans, sem er á köflum skerandi í þáttaröðinni, sprettur ekki síst af þessu innihaldsleysi og þýðingarleysi. Þetta tóm reynir hann að fylla með ástarsamböndum, laganámi og loks með útgáfu tímaritsins George sem hann á þó lítið í ef marka má þættina. Hann er lánlítill og vonlaus í öllum þessum tiltektum sínum þar til hann kynnist Carolyn sem lyftir honum upp úr hyldjúpu tilgangsleysinu. Hún kemur úr heimi súpermódelanna í tískuheimi tíunda áratugarins þar sem hún hefur klifrað upp metorðastigann af eigin rammleik, nógu sterk til þess að láta hann ekki gleypa sig með húð og hári. Og hún vill heldur ekki verða auðveld bráð í munni Kennedyanna.

Ég hef séð fyrstu fimm þætti seríunnar og bíð spenntur eftir þeim sjötta en alls eru þættirnir níu. Óhætt er að mæla með áhorfi, ekki síst fyrir fólk sem man tíunda áratuginn.