Uppgjöf í kornbændum vegna ágangs fugla

Þorsteinn Ólafur Markússon, bóndi á Eystra-Fíflholti í Vestur-Landeyjum, skammt frá Bergþórshvoli, segir að bændur séu nú flestir að gefast upp á kornræktinni vegna ágangs álfta og gæsa. 

 

„Ég er búinn að búa í Eystra-Fíflholti síðan árið 2000 og er sjálfur að hætta búskap, en aðallega sökum aldurs. Þarna höfum við verið með kornrækt, en ásókn álfta og gæsa er alltaf að aukast. Það er eiginlega ekki hægt að lýsa þessu, fjöldi fuglanna er óskaplegur.

 

Menn hafa mikið verið að tala um ýmiss konar varnir til að fæla fuglinn frá ökrunum, en það er bara ekki að virka. Þegar við byrjuðum á þessu girtum við með blaktandi borða og vorum mikið á ferðinni á svæðinu með vélar. Það dugði í smá tíma, en svo koma fuglarnir einn og einn í akurinn og fjöldinn fylgir á eftir. 

 

Okkur var ráðlagt að sá alveg út á skurðbakka svo fuglinn gæti síður lent þegar farið er að spretta. Einnig að hafa skjólbelti meðfram ökrunum. Reynslan sýnir að það dugar bara ekkert.“

 

Gríðarlegur fjöldi fugla

 

Þorsteinn segir að þegar korn fær að standa lengi fram á haust, eins og nú, þá bælist akurinn stundum á einstaka stað og þar lendi álftin oft í stórum hópum. Fuglinn fari síðan yfir akurinn og bæli hann allan niður og við því sé ekkert að gera.  Ekki megi nota ráð sem gætu hugsanlega dugað til að fæla álftina frá, eins og að skjóta hana. Viðkoman í gæsa- og álftastofnunum hefur verið mjög mikil undanfarin ár. Ekki er óalgengt orðið að sjá álftapar með fjóra til sex unga. Fjöldi fugla sem leita í akrana á haustin er því orðinn gríðarlegur.  

 

Menn búnir að gefast upp

 

„Menn eru bara búnir að gefast upp og ég heyri varla af nokkrum í kringum mig sem ætlar að sá korni næsta vor. Sumir kúabændur sem nota hálm sem undirlag í sínum fjósum, eru þó neyddir til að sá. Fyrir þá er það ekki spurning um kornið heldur hálminn sem er orðinn dýrmætari fyrir þessa bændur en kornið sjálft.“

 

Segir Markús að til að fá ódýrari hálm, þá séu menn að hugsa um að sá sandreyr.