Innflutningur og tollaumhverfi vágestir
Á deildarfundi alifuglabænda benti allt til að Jón Magnús Jónsson, bóndi og eigandi Reykjabúsins og Ísfugls, tæki við formennsku af Guðmundi Svavarssyni, framkvæmdastjóra Reykjagarðs, sem yrði þá varaformaður.
Eftir miklar umræður var hins vegar ákveðið að halda framhaldsfund síðar og stefnt á hann nú í vikunni. Því frestuðu alifuglabændur kosningu nýrrar stjórnar á deildarfundinum og munu mögulega fresta henni fram yfir Búnaðarþing, eða uns niðurstaða fæst í félagsgjöld deildarinnar, sem þykja óeðlilega há, og tilhögun mála á Búnaðarþingi, væntanlega fulltrúafjölda deildarinnar.
Guðmundur og Jón Magnús verða búnaðarþingsfulltrúar. Á framhaldsfundi átti jafnframt að ganga frá ályktunum deildarinnar.
Örbúskapur á evrópskan mælikvarða
Þrjú fyrirtæki eru í alifuglarækt og öll suðvestan- og sunnanlands; Reykjagarður, Matfugl og Ísfugl. Hvert þeirra rekur eigið sláturhús og annast sína markaðssetningu og dreifingu á vörum. Auk þess eru eldishús dreifð um sama svæði. Ísfugl kaupir sína framleiðslu frá bændum og tengdum aðilum.
Tollaumhverfið er alifuglabændum hugleikið enda er kostnaður við framleiðsluna hér á landi umtalsvert meiri en í nágrannalöndum okkar og Evrópu. Er það ekki síst stærð búanna sem skiptir þar máli, íslensku búin teljast nánast örbúskapur, sé horft til annarra landa.
Geta illa keppt við innflutning
Innflutningur á kjúklingakjöti nam um 1.800 tonnum í fyrra. Sagði Jón Magnús í erindi á opnum fundi um íslensk matvæli, sem BÍ stóðu fyrir 26. febrúar, að verndartollar væru alifuglabændum afar mikilvægir en hefðu staðið í sömu krónutölu í tugi ára.
„Íslensk fyrirtæki eru langt frá að vera samkeppnishæf í verði við stór fyrirtæki í Evrópu. Í alþjóðlegu samhengi er þetta lítill markaður og við eigum í vök að verjast – en nágrannar okkar ná okkur aldrei hvað varðar hreinleika vörunnar, sýklalyfjanotkun o.þ.h.,“ sagði hann.
Ákvarðanir stjórnvalda um innflutning væru greininni afar erfiðar og hefðu ruðningsáhrif yfir í aðra innlenda kjötframleiðslu. Ísland væri lokað markaðssvæði yfirfullt af kjöti, með innlenda framleiðslu sem ekki gæti flætt á milli landa. Innflutningur tæki alla aukningu sem orðið hefði í greininni hérlendis.
Styrk greinarinnar telja forsvarsmenn vera gæði, gott heilbrigði bústofna og ferskleika vörunnar ásamt því að notkun lyfja sé óveruleg og notkun sýklalyfja engin í kjúklingaræktinni.
Áskorun greinarinnar væri að gera íslenska framleiðslu hagkvæmari og stækka hlutdeild alifuglabænda á innanlandsmarkaði.
