Gríðarlegt magn af rusli safnaðist í fjöruhreinsunarátaki
Höfundur: Margrét Þóra Þórsdóttir
Nemendur fimm elstu bekkja Höfðaskóla tíndu á dögunum rusl í fjörunum í nágrenni Skagastrandar, með kennurum og starfsfólki frá BioPol. Tíundu bekkingar fóru þó lengra því þeir hreinsuðu rusl í Kálfshamarsvík og víkinni norðan við hana.
Sjötti og sjöundi bekkur byrjuðu sinn leiðangur í Bæjarvíkinni á Finnsstaðanesinu og gengu svo alla leið heim að Salthúsinu með pokana sína. Krakkarnir í áttunda og níunda bekk gengu síðan leiðina frá Vindhælisstapanum og heim að Bjarmnesi. Sagt er frá þessu á vef Skagastrandar.
Á svæðinu við Kálfshamarsvík safnaðist um 150 kg af rusli en um það bil 95% af því var alls konar plastefni.
Bróðurparturinn plastefni ýmiss konar
Á svæðinu við Kálfshamarsvík safnaðist um 150 kg af rusli en um það bil 95% af því var alls konar plastefni. Þar voru áberandi stuttir grænir nælonspottar eins og eru í trollum togara og snurvoðarbáta.
„Greinilega var um að ræða afskurð sem til fellur þegar verið er að gera við trollið og er hér með farið fram á það við sjómenn að þeir passi betur upp á þessa litlu spotta þannig að þeir fari ekki í sjóinn,“ segir í frétt á vef Skagastrandar.
Dekk áberandi mörg
Á leiðinni frá Finnsstöðum og heim tíndust upp 220 kg af alls kyns rusli, meðal annars nokkur gömul dekk og netadræsur auk alls plast- og járnaruslsins. Frá Vindhælisstapanum og heim voru dekk mest áberandi. Krakkarnir tíndu þau saman í stóran haug en síðan voru þau sótt á kerru og með dráttarvél. Giska má á að hér hafi verið um 60–70 dekk og dekkjarifrildi. Auk þess var tínt mikið af plasti eins og á hinum stöðunum.
Magnið kom á óvart
Í þessu hreinsunarátaki, sem er hluti af umhverfismennt skólans, var nemendunum uppálagt að skipta sér ekki af spýtum né fuglshræum sem telja má að séu „eðlilegir“ hlutir í fjörum landsins enda eyðast þeir með tímanum, öfugt við plastið sem sagt er að endist a.m.k. 500 ár í náttúrunni.
Nemendur voru sammála um að það kom þeim á óvart hve mikið af plastrusli þau fundu og áttu erfitt með að ímynda sér hve mikið af því væri þá í hafinu við strendur landsins fyrst svo mikið rekur í fjörurnar.
