Erfitt og leiðinlegt sumar að baki en allir eiga nóg hey
Þó það hafi verið veðurblíða í sumar víða um land, einkum á Norður- og Austurlandi, þá var því ekki að heilsa á Snæfellsnesi. Þar lentu bændur víða í erfiðleikum vegna rigninga og hey hröktust á túnum.
„Staðan er ekki sérlega góð, en ég held að allir hafi náð að heyja að mestu leyti og séu vel heyjaðir þannig að það verða engin vandræði,“ segir Guðný Heiðbjört Jakobsdóttir, bóndi á Syðri-Knarrartungu í Beiðuvík í Snæfellsbæ.
Vætutíð hefur einkennt sumarið þar um slóðir og nánast einhver úrkoma verið upp á dag frá því um miðjan júlí. Grámi yfir öllu segir hún, þoka og skýjað, „þannig að það er dimmt yfir og ég hef þurft að kveikja ljós upp á hvern dag í allt sumar. Þetta er eiginlega með ólíkindum. Ég man vel eftir rigningartíð að sumarlagi hér en aldrei eins og núna,“ segir hún.
Fyrst og fremst hefur tíðin verið mjög leiðinleg og heyskapur erfiður.
„Þetta byrjaði með kuldatíð í vor og fram í júní en þá breytti um og rigningartíðin tók við og á henni er bara ekki neitt lát. Það hefur rignt hér eitthvað á hverjum sólarhring í alltof langan tíma, stundum lítið en stundum líka rosalega mikið. Við vorum að slá og rúlla í rigningu marga daga. Heyið sem fékkst fyrst í sumar er ljómandi gott en svo fer mesti glansinn af því þegar fór að líða á og það sem rúllað var undir það síðasta er frekar óspennandi, eiginlega hálffúlt,“ segir Guðný.
Eitthvað eiga bændur eftir að ná inn af há og nokkrir eru með grænfóður, en Guðný segir að grænfóðursstykkin séu svo gott sem ófær vegna bleytu, vart hægt að komast um flagið með tækin.
Algjört óþurrkasumar
Undir það tekur Laufey Bjarnadóttir á Stakkahamri í Eyja- og Miklaholtshreppi en þar var farið um grænfóðursstykki nýverið þegar veður var þokkalegt en spá fram undan upp á rok og rigningu. Það var því að hrökkva eða stökkva og slapp til með slátt en náðist ekki að rúlla allt. Stykkið er í framræstri mýri og fór svo að dráttarvél festist og þurfti að kalla til stærri og öflugri tæki til að draga upp.
„Þetta verður örugglega eftirminnilegt,“ segir hún.
Laufey kveðst oft áður hafa upplifað vætusumur, en þetta hafi að því leyti verið ólíkt að engar stórrigningar hafi einkennt sumarið.
„Þetta var algjört óþurrkasumar má segja, það var ein átt í boði, suðvestanátt, og henni fylgir súld og þoka. Það var lítils háttar væta alla daga, endalaus ófriður,“ segir hún. Þá hafi gosmistur, sem iðulega var yfir svæðinu, sett strik í reikninginn að því leyti að ómögulegt var að lesa í veðrið líkt og áður.
Hún segir að nóg sé til af heyi eftir sumarið, það vanti ekki en það sé nokkuð blautt. Sem betur fer megi ýmsu bjarga með þeirri heyskapartækni sem í boði er um þessar mundir, „sem betur fer hefur tækni fleygt fram í þessum efnum, ég hefði ekki boðið í þetta fyrir tíma rúlluvélanna,“ segir hún en íblöndunarefni bjargi líka því sem bjargað verður.
