Þegar ég sá þarna í réttinni þetta litla atvik vakti það hjá mér hugsanir um að eflaust væru margir þarna ekki í neinu líkamlegu formi til að vinna erfiðisvinnu í marga klukkutíma. Þetta varð allavega til þess að ég áttaði mig á því að það e
Öryggi, heilsa og umhverfi 02. október 2019

Hvernig hefurðu það, er heilsan góð?

Hjörtur L. Jónson

Sennilega er ég sá penni sem síst ætti að vera að skrifa um heilsufar, óreglulegur svefn, reyki mína pípu, stunda áhættusport svo eitthvað sé nefnt. Þrátt fyrir ofantalið þá hef ég ekki verið rúmfastur nema einn dag síðastliðin tvö ár vegna veikinda.

Vinna mín er töluvert erfiði og tel ég mig fá þar ágætis hreyfingu, en vissulega mætti ég hreyfa mig meira, hætta þessum reykingum og fara almennt fyrr að sofa á kvöldin. Það er of algengt að fólk borði of mikið miðað við hreyfingu og að úthald til erfiðisvinnu hjá Íslendingum er almennt of lítið.

Var brugðið í réttunum fyrir skemmstu

Eins og flest undanfarin ár þá hef ég farið í réttir til að reyna að gera gagn hjá vinahjónum mínum. Í þessari rétt finnst mér stundum vera fleira fólk en fé, sem er engan veginn rétt því að það fé sem í gegnum réttina fer er hátt í 20.000 hausar. Í ár var veðrið ekkert sérstakt og fannst mér vera erfiðara að eiga við féð en venjulega. Skýringin eflaust sú að ég er að eldast, en féð var líka erfitt á köflum.

Fullt af fólki, margar röskar hendur, dró féð í sundur, en í miðjum réttum sá ég mann sem greinilega hafði ofreynt sig í byrjun dags og virtist ekki vera alveg í lagi. Þegar ég ætlaði að ræða við hann sá ég konu hans vera fyrri til og tala við hann. Heyrði hana segja honum að hægja á sér því að hann vissi vel að heilsa sín væri ekki sú besta. Við þetta varð mér hugsað til sjálfs mín vitandi það að ég væri kannski aðeins að eldast og hægði á mér og hugsaði með sjálfum mér: Best að hlusta á þessa konu, þetta fé fer ekkert út úr réttinni þó að ég hægi aðeins á mér.

Hefur einhverjum dottið í hug hjartastuðtæki í réttarsjoppuna?

Þegar ég sá þarna í réttinni þetta litla atvik vakti það hjá mér hugsanir um að eflaust væru margir þarna ekki í neinu líkamlegu formi til að vinna erfiðisvinnu í marga klukkutíma. Þetta varð allavega til þess að ég áttaði mig á því að það er orðið nokkuð síðan að ég fór í allsherjar læknisskoðun. Ekki nóg að skoða bílana og mótorhjólin árlega, ég þarf víst skoðun líka.

Eftir réttirnar varð mér hugsað til þess hvort einhverjir hugsi fyrir því að hafa góðan sjúkrakassa og hjartastuðtæki í sjoppunni á réttardag. Allavega hefði ég haldið að góður sjúkrakassi, sé hann til staðar í stóðréttum, væri eitthvað notaður. Þessar hugrenningar mínar eru kannski óþarfar og jafnvel óþarfi að vera nokkuð að minnast á þetta.

Munum að þakka fyrir erfiða vinnudaga og jafnvel verðlauna vel unnin störf

Sá sem vanur er að vinna þá vinnu sem felst í að draga í sundur fé veit vel að þetta er erfiðisvinna. Í  lok dags eru flestir þreyttir og jafnframt ánægðir með unnið dagsverk.

Í þessi nokkur ár sem ég reyni að hjálpa til er það ánægjunnar vegna, enda er þetta alltaf jafn gaman. Ofan á ánægju mína þá kunna vinahjón mín að þakka fyrir sig og eru þær þakkir bara bónus á ánægjuna.

Oft hefur mér fundist vinnu­veitendur þakka vinnufólki of lítið vel unnin verk og of sjaldan er verið að hæla vinnufólki sem vinnur vel og er ötult í starfi. Það að vera að detta í sextugt hef ég unnið með fjölda manns og oftast sem verkamaður. Að sjá vinnufélaga sem verið er að hæla og verðlauna getur verið innspýting fyrir aðra og ánægja. Verðlaun, skemmtun, ferðalag eða góð máltíð eftir vel unnið starf eða starfstímabil (oft nefnt starfstörn) getur skipt sköpum fyrir marga.