Lesendabásinn 12. febrúar 2020

Tvískinnungur sveitarstjórnarmanna

Það hefur verið nöturlegt að fylgjast með málflutningi sumra sveitarstjórnarmanna á Suðurlandi þegar rætt er um frum­varp umhverfis- og auðlinda­ráðherra um stofnun Hálendis­þjóðgarðs. Allt kapp er lagt á að sá fræjum tortryggni og afbaka umræðuna. Sveitarstjórar og sveitarstjórnar­fólk misskilur eða vill ekki skilja hvernig fyrir­hugað skipu­lag er hugsað. 
 
Það hefur margoft verið sagt að skipulagsvöld eru ekki að fara úr heimahéraði heldur þvert á móti. Frumvarp um Hálendisþjóðgarð byggir á sömu hugmyndafræði og Vatnajökulsþjóðgarður. Grasrótin ræður ferðinni og skipulagið er neðan frá og upp, þar sem vilji og aðkoma heimamanna ræður í veigamiklum atriðum.
 
Það er þekkt að mörg störf skapast í nýjum þjóðgarði, dæmin sanna það, en því miður virðist það ekki skipta sveitarstjórnar­fólk neinu máli. Með tilkomu Vatnajökuls­þjóðgarðs hafa skapast u.þ.b. fjörutíu störf á suðursvæði hans. Langflestir þeirra sem starfa við Vatnajökulsþjóðgarð eru háskóla­gengnir einstaklingar, sem sinna landvörslu, fræðslu og stýringu ferðamanna um þjóðgarðinn og náttúruperlur hans. Hverra hagsmuna er sveitarstjórnarfólk sem er í andstöðu við frumvarp um Hálendisþjóðgarð að gæta?
 
Sveitarstjórnarfólk kvartar yfir hraða og samráðsleysi. Hvar er þetta fólk búið að vera?  Hugmyndin um Hálendisþjóðgarð er búin að vera lengi í vinnslu. Fyrrverandi umhverfis- og auðlindaráðherra, Sigrún Magnúsdóttir, hóf þennan feril árið 2016 og hefur verið unnið að þessu máli allar götur síðan. Og samráðið hefur verið mjög mikið eins og eðlilegt er í svona stóru máli. Nefnd var skipuð í apríl 2018 og hún vann í málinu þar til í desember 2019. Þessi nefnd hélt ótal opna kynningar- og samráðsfundi úti um allt land og skilaði svo ­skýrslu um málið í lokin.
 
Við munum eftir andstöð­unni sem var við frumvarp um Vatnajökuls­þjóðgarð fyrir þrettán árum síðan. En nú er annað hljóð í strokknum. Fólk á þeim slóðum vill frekar renna styrkari stoðum undir þjóð­garðinn en hitt.
 
Hálendisþjóðgarður er eitt af þeim málum sem núverandi stjórnarflokkar komu sér saman um að skyldi ráðist í að stofna á þessu kjörtímabili. Ég ætla að vona að fámenn en hávær klíka í uppsveitum Árnessýslu trufli ekki þetta mál og ég vonast til að sjá frumvarp um Hálendisþjóðgarð verða að veruleika á næstu misserum.
 
Almar Sigurðsson
Höfundur er ferðaþjónustubóndi
í Árnessýslu. 
Erlent