Úlfar Sveinbjörnsson, trételgja með meiru.
Líf og starf 10. desember 2018

Margt smátt gerir eitt stór

Hlynur Gauti Sigurðsson
Á sumrin vaxa skógar á Íslandi og dafna. Að vetri hvíla þeir sig til næsta vors. Skógarbændur fá að njóta alls þess sem skógurinn hefur upp á að bjóða. 
 
Margir þeirra nýta efnivið úr skógarauðlindinni til ýmissa smíða. Íslensk skógartré má nota til skrauts og/eða gagns. Fjöldi hagleiksmanna um allt land nýta efnivið úr íslenskum skógum. Hér á eftir verður kíkt í kaffi á fimm stöðum á landinu.
 
Benjamín Örn Davíðsson og Halla Hafbergsdóttir í Víðigerði, rétt innan við Hrafnagil í Eyjafjarðar­sveit, stofnuðu fyrirtækið Lupus Luna og selja þar margs konar handverks­muni. 
 
 
Fjölskyldufyrirtækið Lupus Luna í Eyjafjarðarsveit
 
Á Norðurlandi búa Benjamín Örn Davíðsson og Halla Hafbergs­dóttir  í Víðigerði, rétt innan við Hrafnagil í Eyja­fjarðarsveit. Skógur er þeirra líf og yndi og má glöggt greina það á heimili þeirra. Vegna fjölda eftirspurna eftir vörum sem þau hanna og smíða, ákváðu þau nýverið að stofna fjölskyldufyrirtækið Lupus Luna. Nú þegar eru margar vörur til sölu í heimabyggð og alltaf einhverjar vörur í þróun. Lupus Luna notar eingöngu smíðavið úr skógum í nágrenninu. 
 
Einar Halldórs­son vinnur mikið úr trjávið frá Hallormsstað, m.a. leikföng, eldhúsáhöld og stóla. 
 
 
 
Leikföng og fleira af Austurlandi
 
Á Austurlandi hefur Einar Halldórs­son farið út í að smíða eitt og annað eftir að hann hætti að vinna. Hann kom sér upp lítilli aðstöðu og smíðar allt sem honum dettur í hug. Nú vinnur hann mestmegnis leikföng, aðallega úr lerki sem hann fær á Hallormsstað, en einnig hefur hann handleikið öspina aðeins. 
 
Hann fullþurrkar viðinn heima fyrir áður en hann hefst handa. Leikföngin eru 100% náttúruvæn því eftir pússun eru þau olíusoðin í grænmetisolíu. Auk leikfang­anna hefur hann gert kolla, skammel, bakstóla, laufa­brauðspressur, þunn morgunverðarbretti, spaða og smjörhnífa svo fátt eitt sé nefnt.  Hann vill benda á að tími sé kominn til að skipta út plastinu og nota það sem náttúran gefur, sem er mun fallegra og endist og endist.
 
Daníel Þórarins­son og Ingibjörg Nordal, skógarbændur í Stapaseli á Vesturlandi. 
 
 
 
Skógarnytjar í Stapaseli í Norðurárdal
 
Á Vesturlandi er jörðin Stapasel í Stafholtstungum í Norðurárdal. Daníel Þórarins­son  og Ingibjörg Nordal eru þar skógarbændur í Vesturlandsskógum og hafa einnig verið með íslenskar varphænur og býflugur. 
Á jörðinni vex mikið birki, sem þarf að grisja til að komast um skóginn. Á milli bústarfa dunda þau sér við að búa til fallega servíettuhringi úr því birki sem leggst til við grisjunina.
 
Guðjón Bjarnason, bóndi í Hænuvík, vinnur mikið úr rekavið og rennir meðal annars forláta vasa. 
 
 
Unnið úr rekavið í Hænuvík
 
Á Vestfjörðum á jörðinni Hænuvík í Rauðasandshreppi er lífrænt sauðfjárbú. Hjónin á staðnum, Guðjón Bjarnason og María Ólafsdóttir, eru einnig með ferðaþjónustu. Guðjón hefur verið ötull við að vinna muni úr viði sem rekur á strendur við bæinn en ekki síður úr íslenskum efnivið, svo sem birki og lerki. Nánast allar viðartegundir koma til greina en þær þurfa að vera vel þurrar. Hann hefur mikið dálæti á gullregni en hefur ekki enn áskotnast það. 
 
Úlfar Sveinbjörnsson, trételgja með meiru.  
 
 
Tálgað úr tré á Suðurlandi
 
Á Suðurlandi er fyrir að hitta Úlfar Sveinbjörnsson, trételgju með meiru. Hann býr á Selfossi en leggur gjarnan leið sína á Flúðir til kollega síns, Guðmundar Magnússonar, til að nálgast efnivið í verk sín. Úlfar kann vel að meta íslenskt birki en Úlfar er þekktur fyrir hárnákvæma tálgun á fuglum úr íslenskri fánu.